ประกายไฟฟ้าพันรอบคมมีดวายุอย่างรวดเร็ว ซึ่งละลายให้เห็นด้วยตาเปล่าและหายไปโดยไม่ทิ้งร่องรอยในเวลาเพียงไม่กี่วินาที
ราวกับว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน
“อัสนีสีน้ำเงินดำ พลังประเภทธรรมชาติ ระดับ A!”
หลิวป๋อมองไปที่แท่นสูงทันทีด้วยสีหน้าที่ดูน่าเกลียดมาก
เพราะผู้ที่ครอบครองพลังพิเศษนี้คือรองผู้อำนวยการหลี่หมิง
“หลิวป๋อ แกทำเกินไปแล้วนะ!”
หลี่หมิงจ้องมองหลิวป๋อ ใบหน้าของเขาแสดงความไม่พอใจอย่างชัดเจน
แม้ว่าตระกูลหลิวจะมีอิทธิพลมากในเมืองเผิง แต่ในฐานะผู้มีพลังเหนือธรรมชาติระดับสี่ เขาไม่ใช่คนที่ใครจะมาดูถูกได้
นี่มันโรงเรียนนะ มันเป็นอาณาเขตของเขา!
เขาไม่สนใจเรื่องการต่อสู้ที่ยุติธรรมหรือการเดิมพันระหว่างคนที่มีระดับเท่ากัน และจะสนับสนุนด้วยซ้ำ
แต่การที่โจมตีเพื่อนร่วมอาชีพด้วยพลังทั้งหมดต่อหน้าเขาแบบนี้ มันชัดเจนว่าแตะจุดอ่อนของเขาเข้าแล้ว!
“ผมใจร้อนไปหน่อย ขอโทษครับ..”
สีหน้าของหลิวป๋อเปลี่ยนไปและก้มหน้าลงทันที เหงื่อเย็น ๆ เริ่มซึมออกมาตามหน้าผาก ในใจรู้สึกไม่ยินยอม
หลี่หมิงนั้นมีชื่อเสียงในเรื่องอารมณ์ร้าย