“ใช่เลย ถ้าฉันได้รับการสนับสนุนจากผู้อำนวยการเจียง ฉันคงขอแค่สามแสนหยวน พูดตรง ๆ นะ สามแสนหยวนก็มากพอแล้ว! คนเรามันโลภไม่มีที่สิ้นสุดจริง ๆ!”
“พูดไปก็เถอะ ถึงสวี่เช่อจะเป็นพวกประจบสอพลอ แต่เขาก็ประจบถูกที่ ผู้อำนวยการเจียงถึงกับออกหน้าช่วยเขาแบบนั้นไง!”
“ฉันว่าสวี่เช่อไม่ธรรมดานะ เขาอยู่ระดับสามขั้นหนึ่งมาตลอด แต่ตอนนี้กลับขึ้นเป็นระดับสามขั้นสามทันที เขาต้องซ่อนพลังไว้แน่ ๆ!”
“…”
สวี่เช่อไม่รู้เรื่องการวิพากษ์วิจารณ์ของเพื่อนร่วมงาน
แม้จะรู้ก็คงไม่สนใจ
เขาขี้เกียจสนใจพวกที่เป็นแค่ตัวประกอบไม่มีชื่อพวกนี้
ตอนนี้เขากำลังสอน ‘วิชาลมปราณบีบอัดขั้นสูงสุด’ และ ‘หมัดแยกท้องฟ้ากับดวงดาว’ ให้เย่ซวงเยว่
ความเข้าใจของเย่ซวงเยว่นั้นอัจริยะอย่างไม่ต้องสงสัย
หลังจากสอนไปไม่กี่ครั้ง เย่ซวงเยว่ก็สามารถฝึกได้ด้วยตัวเอง
แม้จะเป็นเช่นนั้น แต่ตอนนี้ก็เป็นเวลาเย็นแล้ว
และในชั้นเรียนการสอบวัดความสามารถด้านการต่อสู้ก็ไม่มีการเรียนภาคค่ำ
คนที่มีพลังพิเศษต้องพัฒนาศักยภาพทั้งวัน ดังนั้นการพักผ่อนสลับกับการทำงานจึงจำเป็นมาก
หลังจากสั่งให้เย่ซวงเยว่กินอาหารเลือดตามที่กำหนด และฝึกฝนตามที่สั่ง
