สวี่เช่อกำลังอารมณ์ดีมาก เขายิ้มพลางส่งข้อสรุปสำคัญที่จัดเรียงไว้ยื่นให้เย่ซวงเยว่
“ค่ะอาจารย์ ฉันเข้าใจแล้ว”
เย่ซวงเยว่รับมันมาอย่างจริงจังโดยไม่มีคำถามใด ๆ
สวี่เช่อพยักหน้าอย่างพอใจ
“นอกจากวิธีการหายใจและทักษะการต่อสู้แล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการได้กินเลือดและอาหารประจำวันตามที่ฉันบอก ฉันเชื่อว่าเธอก็คงรู้สึกว่าตัวเองพัฒนาขึ้นเมื่อเทียบกับเมื่อวาน เธอต้องทำตามข้อกำหนดของฉันอย่างเคร่งครัด ภายในหนึ่งเดือน ฉันรับประกันว่าเธอจะเหมือนได้เกิดใหม่!”
“เข้าใจแล้วค่ะ!”
เย่ซวงเยว่พูดอย่างหนักแน่น และรีบเสริมว่า “ฉันจะไม่ทำให้อาจารย์ผิดหวังเด็ดขาด!”
โครก~
ขณะที่สวี่เช่อกำลังแสดงความรู้สึกและความผูกพันอันลึกซึ้งระหว่างอาจารย์กับศิษย์ เสียงที่ค่อนข้างน่าอึดอัดใจก็ดังขึ้น
โครก~โครก~
อวัยวะภายในของเย่ซวงเยว่ส่งเสียงประท้วงต่อเนื่อง ลำคอขาวอมชมพูของเธอแดงขึ้นด้วยความอาย
“เอ๊ะ ดูฉันสิ ลืมไปว่าถึงเวลากินข้าวเที่ยงแล้ว…”
สวี่เช่อตบหน้าผากตัวเองหนึ่งที “งั้นก็ไปกินข้าวเถอะ จำที่ฉันบอกไว้ด้วยนะ เป็นตัวของตัวเอง อย่าสนใจสายตาคนอื่น”
“อืม…”
