“มันก็แค่เรื่องของโชค แกแค่ไม่ได้เจออาจารย์ ‘ใจดี’ อย่างสวี่เช่อ ไม่งั้นด้วยพลังระดับ E ของแก แกก็จะเป็นที่หนึ่งในชั้นเรียนของสวี่เช่อแล้ว!”
“จริงด้วย แกพูดถูก ฉันได้ยินมาว่าเพื่อเอาใจผู้อำนวยการเจียง สวี่เช่อถึงกับยอมรับศิษย์อีกสองคน เป็นพี่น้องตระกูลเจียง พวกเธอก็มีพลังระดับ F เหมือนกัน!”
“ถึงจะมีพลังระดับ F เหมือนกัน แต่ฉันว่าเย่ซวงเยว่ก็เป็นแค่ของแถมเมื่อเทียบกับพี่น้องตระกูลเจียง ฮ่า ๆ ๆ!”
“…”
เสียงวิพากษ์วิจารณ์รอบข้างไม่ได้ปิดบังเลยและดังเข้าหูเย่ซวงเยว่อย่างชัดเจน
เย่ซวงเยว่หดคอตามความเคยชิน
แต่เธอนึกถึงคำพูดของสวี่เช่อขึ้นมาได้ทันที และรีบตั้งสติเดินไปที่ร้านขายอาหารเลือด
“พี่คะ ขอขาหมูดุร้ายห้าชิ้น และเนื้อแรดเหล็กสิบกิโลกรัม มีเดียมแรร์ทานที่นี่นะคะ ขอบคุณค่ะ”
“น้องสาว แน่ใจหรือเปล่าว่าจะกินหมด? สั่งแล้วคืนไม่ได้นะ”
พ่อครัวโผล่หน้าออกมามองเย่ซวงเยว่อย่างสงสัย
จากประสบการณ์ของเขา เย่ซวงเยว่มีรูปร่างดีและกิริยามารยาทเรียบร้อย ไม่ดูเหมือนคนที่จะกินเนื้อได้มากขนาดนั้น
“แน่ใจค่ะ”
“ได้ งั้นรอสักครู่นะ”
พ่อครัวตอบรับและลงมือทำงานทันที พลางพึมพำกับตัวเอง
