เรื่องนี้ทำให้เธอที่ได้รับการอบรมให้เป็นกุลสตรีมาตั้งแต่เด็ก เชื่อว่าตัวเองต้องป่วยแน่ ๆ และไม่กล้าบอกพ่อแม่เลย
สถานการณ์นี้รบกวนจิตใจเธอมานาน และอาจพูดได้ว่าเป็นความลับที่ลึกที่สุดที่ฝังอยู่ในใจเธอ!
แต่ตอนนี้ ความลับที่ลึกที่สุดของเธอถูกอาจารย์สวี่เช่อเปิดเผยออกมาจนหมด
ริมฝีปากของเย่ซวงเยว่เริ่มขยับ เธอพูดออกมาอย่างยากลำบากว่า
“ทุก... ทุกอย่างที่อาจารย์สวี่เช่อพูดมานั้นถูกต้องหมดเลยค่ะ…”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น อาจารย์สวี่เช่อก็ยิ้มกว้าง ดวงตาเป็นประกาย
“เธอเรียกฉันว่าอะไรนะ?”
เย่ซวงเยว่ก้มหน้าลง “อาจารย์สวี่เช่อ...”
แม้ว่าในนามเธอจะเป็นศิษย์ของสวี่เช่อ แต่ในความเป็นจริงแล้ว เธอเหมือนกับเจียงเยว่หลี่และเจียงเยว่ซีที่มองสวี่เช่อด้วยสายตาดูแคลนอยู่บ้าง
อย่างไรก็ตาม ชื่อเสียงของอาจารย์สวี่เช่อในฐานะอาจารย์ปลายแถวนั้นเป็นที่รู้กันทั่วโรงเรียน อย่างน้อยก็ในหมู่นักเรียนชั้นปีที่สอง
แต่ในตอนนี้ ภาพลักษณ์ของอาจารย์สวี่เช่อในใจเธอได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากโดยไม่รู้ตัว
“อาจารย์คะ!”
เย่ซวงเยว่กัดริมฝีปากแน่น
“ฉันอยากรู้ว่าจะรักษาอาการป่วยนี้ได้ยังไง”
