พอเจียงเยว่หลี่พูดจบ เจียงเยว่ซี เด็กสาวผมสีขาวก็ไม่ยอมน้อยหน้า แต่น้ำเสียงของเธอดูอ่อนลงมาก ทั้งยังฟังดูซุกซน
“จริง ๆ แล้วคุณก็หน้าตาดีนะ ดู ๆ ไป ก็เหมาะสมกับอาอยู่หรอก...”
“แค่ก แค่ก!” เจียงเยว่หลี่มองเจียงเยว่ซีอย่างไม่พอใจ
เจียงเยว่ซีแลบลิ้นแล้วเปลี่ยนน้ำเสียง
“แต่พลังของคุณอ่อนเกินไป… ในบรรดาคนที่ตามจีบอาของฉันน่ะ คุณเทียบไม่ติดฝุ่นเลยด้วยซ้ำ คุณรู้จักหลิวป๋อใช่ไหม? อาจารย์ที่เป็นอันดับหนึ่งในรุ่นของคุณน่ะ ครอบครัวของเขาก็เป็นหนึ่งในหกตระกูลใหญ่ในเมืองเว่ย และเขาก็เคยจีบอาฉัน แต่อาก็ยังไม่ตกลงเลย”
“พูดให้มันจบสักที!” เจียงเยว่หลี่จ้องเจียงเยว่ซีอีกครั้ง
“ประเด็นก็คือ…”
เจียงเยว่ซีชะงัก กะพริบตาถี่ เค้นคำพูด “เอ๊ะ… ประเด็นอะไรนะ?”
“ไปเล่นโคลนซะไป!”
เจียงเยว่หลี่ผลักเจียงเยว่ซีออกไปด้านข้าง แล้วหันกลับมามองตรงไปที่สวี่เช่อ
“ประเด็นคือ พวกเราสองพี่น้องรู้สึกขอบคุณมากที่คุณเลือกพวกเราเป็นศิษย์ แต่ถ้าคุณจะใช้พวกเราเป็นสะพานเพื่อจีบอา มันเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”
“ใช่ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”
เจียงเยว่ซีก็ยกกำปั้นขึ้น และพูดซ้ำประโยคของพี่สาวอย่างดุดัน
