เมื่อเห็นสวี่เช่อยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่ ผู้อำนวยการเจียงเหลียนเยว่ก็คิดว่าเขาถูกอาจารย์คนอื่นทำให้ท้อใจ ดังนั้นหลังจากลังเลครู่หนึ่ง เธอก็เอ่ยปากเตือน
“ขอบคุณผู้อำนวยการเจียงที่เอ่ยเตือน”
สวี่เช่อหันกลับไปมองพร้อมรอยยิ้มบาง ๆ เขารู้สึกมีไมตรีจิตต่อเจียงเหลียนเยว่เพิ่มขึ้นทันที
ดวงตาของเจียงเหลียนเยว่หรี่ลง ความรู้สึกประหลาดผุดขึ้นในใจทันที
หลังจากที่เธอปลุกพลังจิตแล้ว เธอก็มีความไวต่อความรู้สึกในด้านนี้มาก
ผ่านไปแค่ไม่กี่นาที แต่เธอกลับรู้สึกว่าสวี่เช่อเหมือนเปลี่ยนเป็นคนละคน
“แปลก...”
เจียงเหลียนเยว่ขมวดคิ้วเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะมองสวี่เช่อซ้ำอีกครั้งด้วยความสงสัย โดยมีแววอยากรู้อยากเห็นเล็ก ๆ ในดวงตาเธอ
…
บนแท่นปลุกพลัง
“อาจารย์ครับ! เลือกผม! เลือกผมเถอะ! ผมปลุกพลังวัวเขาทองป่าเถื่อน ซึ่งเป็นประเภทเสริมพละกำลัง ระดับ E ผมเพิ่มพละกำลังมหาศาลได้! ในแง่ของพละกำลังผมไม่ได้ด้อยไปกว่าระดับ D เลยนะครับ!”
“อาจารย์สวี่เช่อ เลือกผมเถอะครับ ถึงผมจะปลุกพลังระดับ E แต่มันเป็นพลังธรรมชาติอันสูงส่งนะครับ!”
