คนที่โตกว่าชื่อ ‘เจียงเยว่หลี่’ มีผมสีม่วงแดง และส่วนคนที่เด็กกว่าชื่อ ‘เจียงเยว่ซี’ มีผมสีขาว
แม้ใบหน้าจะซ่อนความผิดหวังไว้ไม่มิด แต่พวกเธอก็ไม่คล้อยตามกระแส ไม่ได้ก้าวออกไปแนะนำตัวกับสวี่เช่อเลย
ส่วนสาวที่เหลืออีกคนมีผมยาวประบ่า ยืนอยู่ที่มุมฝูงชนโดยก้มหน้าตลอดเวลา
แม้จะมองเห็นหน้าไม่ชัด แต่รูปร่างสูงโปร่งและผิวขาวผ่องของเธอก็ยังดึงดูดสายตาได้ดี
“ดูเร็วเข้า! ดูเหมือนมีแค่พี่น้องตระกูลเจียงกับเย่ซวงเยว่เท่านั้นที่หยิ่งเกินกว่าจะไปอ้อนวอนขอความเมตตาจากอาจารย์สวี่เช่อ”
“ตระกูลเจียงเป็นหนึ่งในหกตระกูลใหญ่ของเมืองเว่ย จะหยิ่งอยู่บ้างก็เป็นเรื่องปกติ แต่ภูมิหลังของเย่ซวงเยว่ก็ธรรมดามากนะ ใช่ไหม? พ่อแม่ของเธอดูเหมือนจะเป็นแค่ผู้บริหารระดับกลางที่กลุ่มบริษัทไห่เหยาสาขาเมืองเผิงเท่านั้น”
“ทุกโอกาสล้วนต้องคว้าเอาไว้ด้วยตัวเอง ถ้าพวกเธอทั้งสามคนไม่ต่อสู้เพื่อมัน ก็อย่าไปโทษคนอื่นเลย”
“…”
ท่ามกลางการสนทนาของเหล่าอาจารย์ด้านล่างเวที การรับศิษย์ยังคงดำเนินต่อไป
แต่สวี่เช่อก็ยังคงไม่ได้ตัดสินใจเลือก และมีเม็ดเหงื่อเล็ก ๆ ผุดขึ้นมาบนหน้าผากอย่างเห็นได้ชัด
