“จริง ๆ แล้ว ถ้าถามฉัน สวี่เช่อจะเลือกหรือไม่เลือกก็ไม่ต่างกัน แค่จะถูกไล่ออกเร็วหรือช้าเท่านั้นเอง…”
“…”
เมื่อเห็นสวี่เช่อยืนนิ่งอยู่บนแท่นปลุกพลัง เสียงหัวเราะเยาะอย่างไม่ปิดบังก็ดังขึ้นจากกลุ่มอาจารย์คนอื่น ๆ
ฝ่ายบริหารของโรงเรียนไม่ได้แสดงท่าทีใด ๆ ต่อพฤติกรรมหยาบคายของอาจารย์ด้านล่างเวที
เห็นได้ชัดว่าสถานะของสวี่เช่อในโรงเรียนมัธยมพลังที่หนึ่งแห่งนี้นั้นแย่มาก
ในบรรดาผู้บริหาร มีเพียงเจียงเหลียนเยว่ที่แสดงสีหน้าไม่พอใจ เห็นได้ชัดว่าเธอดูถูกพฤติกรรมเช่นนี้
บนแท่นปลุกพลัง
เมื่อต้องเผชิญกับการเยาะเย้ยจากเพื่อนร่วมงาน สวี่เช่อไม่มีอารมณ์จะสนใจ
เพราะในตอนนี้ เขาไม่สามารถคิดอะไรได้มากไปกว่านี้แล้ว
สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือต้องเลือกศิษย์ประมาณสามคน
ไม่สิ… เขาต้องเลือกศิษย์สามคนให้ได้!
‘ติ๊ง!’
นั่นคือเสียงที่สวี่เช่อเลียนแบบระบบเมื่อมันเริ่มทำงาน แต่ก็ไม่มีการตอบสนองใด ๆ
“ฮึ ๆ ถ้ามันไม่ได้ผลจริง ๆ งั้นก็คงต้องสุ่มเลือกมาสักคนแล้วล่ะ”
จิตใจของสวี่เช่อสิ้นหวังโดยสมบูรณ์ และเขาเกือบจะยอมจำนนต่อโชคชะตาแล้ว
ในขณะนั้นเอง เสียงระบบที่แสนไพเราะก็ดังขึ้นข้างหูของสวี่เช่อ
