ในขณะที่เจมส์นำมีดออกมาเพื่อทำการชำแหละซากของตะขาบยักษ์ริปเปอร์อยู่ๆการกระทำของเขาก็หยุดลง สายตาที่คมชัดของเจมส์จ้องมองไปยังทิศทางหนึ่งราวกับว่าดวงตาคู่นั้นสามารถมองทะลุผ่านความมืดออกไปไกล
มันไม่ใช่เพราะภาพที่เขาเห็นแต่กลับกลายเป็นเสียงเล็กๆที่ได้ยินแต่ไกลๆ เสียงที่แผ่วเบานี้ทำให้คิ้วทั้งสองข้างของเจมส์ขมวดเข้าหากันจนเกือบจะกลายเป็นเส้นเส้นเดียวที่ขีดผ่านหน้าผากของเขา
“ นี่ไม่ดีเลย ” เจมส์พึมพำในขณะเดียวกันเขาก็กดคบไฟลงไปยังพื้นดินเพื่อดับแสงไฟที่ส่องสว่าง
ภายใต้ความมืดเสียงดังกล่าวดังขึ้นเรื่อยๆ มันคือเสียงของฝีเท้าจำนวนมาก ! จากประสบการณ์เจมส์รู้ว่าเจ้าของฝีเท้านี้คือใคร . . .
“ ฝูงของเงามืดผู้หิวกระหาย !! ”
โดยไม่ต้องเสียเวลาคิดเจมส์เลือกที่จะวิ่ง หากว่ามันเป็นฝูงของมอนสเตอร์เจ็ดหรือแปดตัวสิ่งนี้จะไม่เป็นปัญหาสำหรับเจมส์ แต่ฝูงของเงามืดผู้หิวกระหายนั้นมีจำนวนไม่ต่ำกว่าสามสิบตัวต่อฝูงและพวกมันทั้งหมดเป็นมอนสเตอร์ที่มีร่างกายโคจรระดับ 24
จำนวนไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดในของเงามืดผู้หิวกระหายแต่มันคือจ่าฝูงของพวกมัน มอนสเตอร์วิวัฒซึ่งแข็งแกร่งกว่ามอนสเตอร์ทั่วไปในระดับร่างกายโคจรเดียวกัน
หากว่าเป