แน่นอนว่าหากทางข้างหน้าเป็นเหวเจมส์จะสามารถรับรู้ได้ด้วยกระแสลมแต่หากว่ามันเป็นต้นไม้ที่อยู่ข้างหน้าเจมส์ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ มีหลายครั้งที่เจมส์ชนเข้ากับต้นไม้แต่การชนนั้นแทบจะไม่สร้างอาการบาดเจ็บใดๆให้กับเจ้าตัว มันเป็นเพราะการตอบสนองที่ฉับไว เจมส์สามารถเบี่ยงเบนทิศทางด้วยการเคลื่อนที่ในฉับพลันเพื่อลดแรงกระแทกได้ในเสี้ยววินาทีที่ใบหน้าของเขากระทบเข้ากับต้นไม้
มันเป็นการตอบสนองที่รวดเร็วเกินมนุษย์ซึ่งมันไม่ใช่ความสามารถที่ฝึกฝนได้ในระยะเวลาสั้นๆแต่ต้องพึ่งพาประสบการณ์และความชำนาญ
วิ่งมาได้ระยะหนึ่งเจมส์ก็หยุดฝีเท้าลงหลังจากที่เขาพบว่าเสียงฝีเท้าของฝูงเงามืดผู้หิวกระหายนั้นไม่มีอยู่แล้ว
“ ถ้าเจ้าพวกนั้นรู้ว่าฉันวิ่งหนีฝูงของสัตว์เล็กๆน้อยๆนี่เจ้าพวกนั้นก็คงจะหัวเราะเยาะฉันจนตาย ” เจมส์สบถพึมพำ แม้แต่เจ้าตัวก็รู้สึกละอายในความอ่อนแอของตนเอง ถ้าหากว่าเจมส์นั้นมีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับก่อนหน้าที่เขาจะถูกส่งย้อนเวลากลับมานั้น ฝูงของเงามืดผู้หิวกระหายจะไม่ต่างอะไรกับฝูงสัตว์ที่ตายแล้วหากมันเลือกวิ่งเข้าหาเขา
โชคดีที่ฝูงเงามืดผู้หิวกระหายไม่ได้สนใจที่จะไล่ตามเขาไม่เช่นนั้นเจมส์จะถูกไล่ล่าอย่างไม่รู้จ
