เบ้าตาของเธอกลวงโบ๋และมีเลือดสีแดงไหลออกมาอยู่ตลอดเวลา นอกจากนั้นเธอยังฉีกยิ้มจนกระทั่งมุมปากฉีกไปถึงใบหู พร้อมกันนั้นกลิ่นสาปเน่าเหม็นก็ระเบิดออกมาชวนให้ผู้ที่อยู่ใกล้นั้นสะอิดสะเอียน
เจมส์นิ่งอึ้งไปชั่วเวลาหนึ่งก่อนที่เขาจะกรีดร้องออกมา “ น่ากลัวเกินไปแล้ววว !! ไม่ ! อย่าหลอกฉัน ”
หลังจากสิ้นเสียงเขาก็เปลี่ยนท่าทีในฉับพลันพร้อมกับจ้องมองไปยังวิญญาณสาวตรงหน้าด้วยดวงตาที่ไม่แยแส
“ พอใจไหม ? ”
สถานการณ์พลิกกลับอย่างไม่ทันคาดคิด เมื่อเห็นปฏิกิริยาของชายหนุ่มผีสาวกลายเป็นผู้ที่นิ่งอึ้งแทน เธอเหม่อไปครู่หนึ่งก่อนที่จะก้มหน้ากอดเข่าอย่างสังเวช
“ เจ้าทำให้ข้าเสียความมั่นใจ ” ผีสาวเอ่ย เสียงของเธอสั่นคล้ายกับกำลังจะร้องไห้
เจมส์เห็นเช่นนั้นก็ได้แต่ถอนหายใจ “ เอาเถอะ ฉันแตกต่างจากคนอื่นๆ เธอทำให้ฉันกลัวไม่ได้หรอก แต่เมื่อกี้เธอก็หลอกได้สุดยอดแล้วล่ะนะ ”
“ ข้า. . . ข้าทำได้ดีแล้วจริงเหรอ ? ” ผีสาวเอ่ยเสียงอ่อน ในครั้งนี้เธอเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งแต่ใบหน้าที่ปรากฏนั้นเป็นใบหน้าของหญิงสาวที่มีความสวยงาม ดวงตาของเธอเป็นประกายและรอยยิ้มที่เธอแสดงให้เห็นนั้นเต็มไปด้วยความคาดหวัง
