” ขอเข้าไปคุยข้างในได้ไหม? ” หญิงสาวเอ่ยขึ้น เธอดูเหมือนหญิงสาวชนชั้นสูงในสังคมแต่สิ่งที่น่าประทับใจคือสายตาของเธอที่มองไปยังชายหนุ่มนั้น ไม่ได้แสดงให้เห็นถึงท่าทีรังเกียจเลยแม้แต่น้อย
” คุยอะไร? ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับเธอ ” เจมส์เอ่ยขึ้นอย่างฉับพลันพร้อมกับผลักประตูห้องเพื่อปิดมัน แน่นอน เขารู้ว่าเธอมาที่นี่ก็เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ แต่ทั้งหมดที่เขาทำไปนั้นไม่ใช่เพื่อต้องการช่วยหรือปกป้องใคร เขาทำเพื่อตัวเอง จะมีใครบ้าบ้างที่ยืนเฉยเมื่อพบว่ามีคนแปลกหน้าแผดจิตสังหารอยู่ทางด้านหลังตนเองในระยะประชิด?
อย่างไรก็ตาม ถึงแม้หญิงสาวจะมาเพื่อขอบคุณเขาหรืออะไรก็ตาม แต่มันไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือเจมส์ไม่ต้องการข้องเกี่ยวกับบุคคลที่ถูกหมายหัวโดยมือสังหาร มันจะนำความวุ่นวายมาสู่เขาโดยไม่จำเป็น
แต่ก่อนที่ประตูจะถูกปิดสนิท เสียงของหญิงสาวก็ได้ดังขึ้นอีกครั้ง ” ฉันจะให้ค่าเสียเวลานายหนึ่งล้าน ”
แอ๊ดดด! เสียงของบานประตูดังขึ้น ขณะนี้ประตูถูกเปิดออกอีกครั้ง
“เข้ามาสิ”
