ตอนที่ 1: วุ่นวายตั้งแต่เริ่ม
ภายในบาร์เล็กๆที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางตึกระฟ้า บรรยากาศเงียบสงบยามค่ำคืนถูกแต่งแต้มด้วยแสงไฟสลัวและเสียงดนตรีคลาสสิกที่ขับกล่อมแผ่วเบา ชวนให้นักดื่มจมดิ่งไปกับห้วงอารมณ์ของตน
บริเวณหน้าเคาน์เตอร์บาร์ชายหนุ่มนั่งนิ่งกับแก้ววิสกี้ในมือ ในสายตาคนภายนอกคงดูเหมือนกับวัยรุ่นที่กำลังแบกรับมรสุมชีวิต ใบหน้าของเขาดูเศร้าหมอง ดวงตาเหม่อลอยคล้ายความคิดไม่ได้อยู่ในช่วงเวลาปัจจุบันแต่หวนคืนสู่อดีตที่ยังคงตามหลอกหลอน
ดวงตาคู่คมของเขาจดจ้องที่ของเหลวสีทองอร่ามและแสงสะท้อนวับวาวจากก้อนน้ำแข็งในแก้ว โลกทั้งโลกเลือนหายไปแทนที่ด้วยความทรงจำที่ยังคงคมชัดยิ่งกว่าภาพใดๆ
วันนี้ฉันจะดื่มกับแกจนกว่าเราจะสลบไปข้าง…
เฮ้ๆ แกเป็นไอ้ขี้เมาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน เจมส์?
ก็นะ… นี่คงเป็นครั้งสุดท้ายแล้วที่ฉันจะได้ดื่มกับไอ้ขี้เมาอย่างแก…
หึ! แกน่ะจะต้องได้เมาอีกแน่นอน... แล้วถ้าถึงตอนนั้น…
ก็ช่วยเมาเผื่อฉันด้วยล่ะ
” แก้วนี้ฉันดื่มให้แก ทอมสัน ชายผู้ที่คอแข็งที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอ ” เจมส์พึมพำกับตัวเอง ยกแก้วขึ้นราวกับกำลังชนกับสหายที่จากไป ก่อนจะกระดกของเหลวสีทองจนหมดในคราวเดียว