ณ เมืองชั้นนอกของเมืองเทียนตี้
หากต้องการเข้าเมืองชั้นใน ต้องได้รับถ้วยแก้วเสียก่อน
โดยที่ถ้วยแก้วแบ่งออกเป็นเก้าชั้น นอกจากชั้นสีแดง สีส้ม สีเหลือง สีเขียว สีคราม สีน้ำเงินและสีม่วงทั้งเจ็ดชั้นที่อยู่ด้านล่างแล้ว น้อยคนนักที่จะขึ้นสู่ชั้นที่แปด แต่ไม่นานมานี้ เทียนเจียวที่แข็งแกร่งที่สุดของป้อมปราการเฟยอวิ๋นได้ขึ้นไปถึงแล้ว และได้ถ้วยแก้วสีม่วงทองมาครอบครอง
ณ เวลานี้ ถึงตาของเจียงหลีที่จะเข้าไปในประภาคาร
เมื่อนางเดินออกไปอย่างช้าๆ และลอยตัวลงสู่สังเวียนชั้นที่หนึ่ง อวิ๋นจั่นที่หลับตาพักผ่อนอยู่บนแท่นผู้ชมก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น
ดวงตาอันเฉยชาของเขาเพ่งเล็งไปยังสังเวียนชั้นที่หนึ่ง
บางทีเขาอาจจะไม่ได้เมินเฉยต่อนางอย่างที่เจียงหลีคาดคิด
อันที่จริงไม่ใช่แค่อวิ๋นจั่น
เมื่อเจียงหลียืนอยู่บนสังเวียนชั้นที่หนึ่ง สายตาแทบทุกคู่จับจ้องไปที่นาง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเหล่าภูตของเมืองเทียนตี้ พวกเขามาชมการแสดงอยู่ที่นี่ ไม่ว่าใครจะเข้าไปในประภาคารก็ตาม ล้วนดึงดูดความสนใจของพวกเขาทั้งสิ้น ราวกับชมการแสดงนานนับสิบล้านปีก็ไม่มีวันเบื่อและไม่อยากจากไป
“หึ ข้าจะรอดูว่าเจ้าจะขึ้นไปได้สักกี่ชั้น” ดวงตาของอวิ๋นเซียวแฝงค
