กตะลึง
ภูตที่ชมการต่อสู้ก็เห็นความอัศจรรย์จนลืมแสดงความคิดเห็น บางทีมันอาจจะไม่ถูกลืม แต่มันเร็วเกินไปสำหรับพวกเขาที่จะประเมินสถานการณ์
ชั้นสองเป็นนักรบชุดสีส้ม ยังคงเป็นหลิงหวังขั้นที่สี่ แต่รัศมีนั้นแข็งแกร่งกว่านักรบชุดสีแดงที่ชั้นหนึ่งมาก
อวิ๋นจั่นก้าวเหยียบหนึ่งก้าว แล้วพลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดออกมาจากร่างของเขา เพียงยกมือตวัดเบาๆ นักรบชุดสีส้มที่อยู่ตรงหน้าเขาก็หายไปเช่นเดียวกัน
เพียงชั่วพริบตาเดียว อวิ๋นจั่นก็ขึ้นมาถึงชั้นที่สามแล้ว
คราวนี้เขาเผชิญหน้ากับนักรบชุดสีเหลือง เพียงฝ่ามือเดียวเขาก็สามารถจบปัญหาทุกอย่างแล้วขึ้นไปถึงชั้นที่สี่เหมือนกับครั้งที่ผ่านมา
นักรบชุดเขียวบนชั้นสี่อยู่ในระดับเดียวกับเขาแล้ว เมื่อพวกเขาระเบิดพลังอันน่ากลัวในเวลาพร้อมกัน ระดับการฝึกยุทธ์ของอวิ๋นจั่นก็ถูกเปิดเผยด้วยเช่นกัน
“หลิงหวังขั้นเจ็ด!” อินฮูอุทานด้วยความตกตะลึง แอบพนมมือแล้วสวดมนต์ในใจเงียบๆ เจริญพร เขาคิดว่าตนเองเลือกเวลามาเมืองเทียนตี้ผิดแล้ว เจอปีศาจอย่างเจียงหลียังพอว่า นี่ต้องมาเจออวิ๋นจั่นอีก
เขารู้สึกว่าโอกาสของเขาหายไปพร้อมกับสายลม
ขั้นที่เจ็ดเชียวนะ!
มีแสงเย็นในดวงตาของเจียงหลี
