ามารถขึ้นไปถึงชั้นที่เจ็ดเพื่อท้าทายนักรบชุดสีม่วง นั่นคือหลิงหวังขั้นห้าที่เกินระดับฝึกยุทธ์ของนางเองได้
ตู้ม!
เสียงดังสนั่นมาจากสังเวียนชั้นที่หก
ทุกคนเห็นร่างของเทพธิดาเหยาอวี๋ถอยกรูดกลับอย่างรวดเร็วและเหยียบบนขอบของสังเวียน แรงระเบิดที่น่าสะพรึงกลัวก็หมุนกวาดไปทั่วสังเวียนเช่นกัน
เมื่อสถานการณ์สิ้นสุดลงก็ไม่เห็นร่างของนักรบชุดสีน้ำเงินอีกต่อไป
“ชนะแล้ว!”
ลูกศิษย์สำนักเทียนเต๋าพูดด้วยความตื่นเต้น
เจียงหลีกวาดสายตามองไปที่พวกเขา
“ความแข็งแกร่งของเทพธิดาเหยาอวี๋นั้นไม่ธรรมดาจริงๆ สามารถสังหารกระโดดข้ามขั้นได้อย่างง่ายดาย นางกำลังขึ้นบนชั้นเจ็ดใช่หรือไม่”
“เป็นไปได้แน่นอน ด้วยความสามารถของเทพธิดาเหยาอวี๋ สามารถขึ้นไปชั้นที่เจ็ดได้สบายๆ เช่นนี้เมื่อถึงคราวนั้น ตำแหน่งชื่อบนป้ายอนุสรณ์ก็จะยิ่งสูงขึ้น”
“ป้ายอนุสรณ์หรือ” เจียงหลีถามด้วยความสงสัย นางมองไปที่เทพธิดาเหยาอวี๋ ซึ่งยังคงยืนอยู่บนชั้นหก นางไม่ได้ก้าวขึ้นไปบนชั้นเจ็ดในทันที และดูเหมือนลังเลว่านางจะเอาชนะความท้าทายผู้ที่มีขั้นอาณาเขตสูงกว่าตัวเองสองขั้นได้หรือไม่
จะเสี่ยงอันตราย หรือรักษาตำแหน่งเอาไว้
ตัวเลือกนี้บางครั้งสะท้อนถึงบุคลิกของแ
