เจียงหลีเห็นกายทิพย์ของซือจุนในตำหนักใหญ่
เหนือขึ้นไปบนตำหนักใหญ่อันวิจิตรงดงาม กายทิพย์นั้น นอกจากจะดูเป็นภาพลวงตามากกว่าร่างจริงแล้ว ก็ไม่มีส่วนใดแตกต่าง
“ซือจุน” เจียงหลีแสดงความเคารพ
ท่านประมุขฮวงเสินยิ้มให้อย่างใจดี จ้องไปที่เจียงหลีและพยักหน้า “กลับมาแล้ว”
ความห่วงใยเช่นนี้จากผู้หลักผู้ใหญ่ ทำให้เจียงหลีแอบซาบซึ้งใจ แต่ประโยคต่อมาของท่านประมุขกลับทำให้ความซาบซึ้งเมื่อครู่นี้แตกดังเพล้ง
“ในเมื่อกลับมาแล้ว ก็เตรียมเก็บข้าวของแล้วไปยังเมืองเทียนตี้เสียเถิด”
“…” มุมปากของเจียงหลีกระตุก เมืองเทียนตี้บ้าบออะไรกัน
“เมืองเทียนตี้ เป็นเมืองที่สำคัญอย่างยิ่งสำหรับการฝึกประสบการณ์ เมืองเทียนตี้แบ่งออกเป็นเมืองชั้นนอกและเมืองชั้นใน ตอนนี้เจ้าจะต้องได้รับคุณสมบัติจากเมืองชั้นนอกเสียก่อนถึงจะสามารถเข้าไปที่เมืองชั้นในได้ จากนั้นจะต้องฝึกประสบการณ์ในเมืองภายในห้าปี เพื่อให้ได้โอกาสของตัวเอง” คุนอู๋อธิบายอยู่ด้านข้าง
สถานที่ฝึกประสบการณ์!
ต้องอยู่ที่เมืองนั้นห้าปีเชียวหรือ!
เจียงหลีรู้สึกแปลกใจ ตกลงเมืองเทียนตี้นี่มันคือเมืองอะไรกันแน่
“เจ้าอย่าเพิ่งดูถูกเมืองเทียนตี้เชียวล่ะ แม้จะขึ้นชื่อว่าเป็นเมื
