งคนกับอีกหนึ่งเดรัจฉานยืนข้างกันกลางเวหาข้างเขา ช่างเป็นความกลมกลืนที่เข้ากันอย่างหาที่เปรียบมิได้
มาแล้ว! เมื่อเห็นเงาร่างของคนและปีศาจชัดเจน ฉิงเวิ่นก็เผยรอยยิ้มอย่างดีใจ
นางเอ่ยกับเจียงหลี “ข้าพยายามสุดความสามารถแล้ว แม้เขาไม่ตาย แต่ก็บาดเจ็บสาหัส ที่เหลือนี้ให้เจ้าเป็นคนจัดการก็แล้วกัน” เมื่อพูดจบ นางก็ถอยไปอย่างรวดเร็วเพื่อออกจากสนามรบ
เจียงหลีไม่รั้งที่นางออกไป แล้วนางกับองค์จักรพรรดิก็เผชิญหน้ากับกุ่ยชื่อ
“เจียงหลีแห่งจยาเซียน!” กุ่ยชื่อจำเจียงหลีขึ้นมาได้ทันที
เจียงหลีไม่ตอบเขา แต่กลับปล่อยพลังวิญญาณออกมาอย่างบ้าคลั่ง ข้างหลังของนางค่อยๆ ปรากฏหลุมดำขึ้นมา ปราณอันเฉียบคมนับไม่ถ้วนหลอมรวมออกมาเป็นกระบี่ใสขนาดมหึมาตรงหน้านาง
“เจ้าจะทำอะไร!” กุ่ยชื่อตะโกนเสียงดังลั่น
เขาไล่ฆ่าเพื่อจะหยุดยั้งเจียงหลี
แต่ทว่ากลับถูกจักรพรรดิล่าถอยไป เงาร่างสูงใหญ่สีขาวคุ้มกันเจียงหลีอย่างแน่นหนา ป้องกันการทำร้ายแทนนางทุกอย่าง
เกิดพายุปีศาจขึ้นบนท้องฟ้า
ปีศาจวิหคหมัวเผิงและปีศาจมังกรพยัคฆ์ทั้งสามตนรีบตามมา จักรพรรดิของพวกเขาต้องการสังหารคน พวกเขาจะไม่มาร่วมมือได้อย่างไร
“เผ่าปีศาจ!”
กุ่ยชื่อหรี่ตาแล้วน้ำเสียงของเ
