งและน่าสะพรึงกลัวแพร่กระจายไปทั่วอย่างบ้าคลั่ง ทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือน พลังที่น่ากลัวได้กลายเป็นสัตว์ปีศาจในบรรพกาล แล้วคำรามและพุ่งเข้าใส่เจียงหลีแต่เจียงหลีไม่ได้ขยับ ด้านหลังของนางได้ปรากฏวิญญาณยุทธ์ขึ้นมาอีกครั้ง … วานรกลืน
ร่างมายาที่เหมือนดั่งเทพปีศาจ พลังลมปราณที่เก่าแก่ ชั่วพริบดาก็พุ่งลงมาที่พื้นทันทีหมัดวานรกลืนเวหา!
ตุ้มมม!เจียงหลีและวานรกลืนเวหาราวกับรวมกันเป็นหนึ่ง แค่ปล่อยหมัดออกมา ศัตรูก็พังพินาศย่อยยับได้อย่างง่ายดาย“ระดับหนึ่ง! ระดับหนึ่งอีกแล้ว! นึกไม่ถึงว่าจะเป็นวิญญาณยุทธ์ระดับหนึ่งหมดเลย!” หลิงหวังคนนั้นตกใจมาก แล้วมองวิญญาณยุทธ์ที่ปรากฏขึ้นด้านหลังของเจียงหลีด้วยความอิจฉาริษยาเนตรญาณทั้งห้าเปิดออกทั้งหมด วิญญาณยุทธ์ทั้งห้าตัวล้วนแต่เป็นวิญญาณยุทธ์ระดับ
พลังที่น่ากลัวทั้งสองปะทะกันกลางอากาศอย่างรุนแรง กลืนกินพื้นที่บนท้องฟ้าทางนั้นทุกครั้งที่การปะทะที่น่ากลัวเกิดขึ้น ล้วนแต่แฝงไปด้วยพลังที่บ้าคลั่งและรุนแรงการต่อสู้ครั้งนี้เหมือนเป็นการปะทะกันอย่างสุดกำลังฟ้าเปลี่ยนสี แผ่นดินแดกร้าวหลิงหวังสำนักหลีหุนจงเงยหน้าส่งเสียงร้องที่น่ากลัวออกมา ร่างศพของเขาแข็งแกร่งขึ้นชั้นของเปลือกศพที่แข็งแกร่งอย่างหาที่เปรียบมิได้เหมือนดั่งกับเกราะอย่างไรอย่างนั้น ปกคลุมสองในสามของร่างกายของเขาต่อให้ดอนนี้ชั้นเปลือกที่แข็งแกร่งของเขาจะเต็มไปด้วยรอยแตกร้าวที่น่ากลัว ก็ยังคงกดดันอีกฝ่
