อมรวมเข้าสู่ร่างกายของนาง“เจ้าเปี๊ยก!”ฝ่ามือพลังปีศาจต้องใช้เวลาสักนิดหนึ่งเจียงหลีเรียกเจ้าเปี๊ยก ไม่ได้ต้องพูดอะไรกันมากมาย ความรู้ใจกันของพวกเขาไม่เคยจางหายไป“โอกกก” เจ้าเปี๊ยกกระโจนออกมา แล้วเอียงตัวบังเจียงหลีไว้ ทำให้การโจมตีที่น่าสะพรึงของหลิงหวังทั้งห้าคนนั้นตกกระทบลงบนตัวพวกมันทั้งหมดเหตุการณ์นี้ ทำให้เจียงหลีโกรธเกรี้ยวและเจ็บปวดใจเป็นอย่างมากเจ้าคนบ้า! ไหนว่ารู้ใจกัน นางจะให้เขาถ่วงเวลา ไม่ใช่ให้เขาไปเป็นโล่กำบังโชคดีที่เจ้าเปี๊ยกหนังหนา การโจมตีของทั้งห้าคนนั้นที่โดนเข้าที่ตัวเขา แม้แต่ขนสักเส้นก็ไม่ได้รับกระทบกระเทือน มิฉะนั้นจักรพรรดินีบางพระองค์คงต้องบ้าคลั่งเป็นแน่โฮกกก!เจ้าเปี๊ยกก้าวออกมาหนึ่งก้าว พลังอำนาจที่น่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดออกมาจากตัว มันยกเท้าขึ้น กรงเล็บที่แข็งแกร่งตบไปที่หนึ่งในห้าคนนั้นพลังอำนาจที่น่าสะพรึงกลัวแบบนั้น ระเบิดออกมาจากกรงเล็บของมันแล้วจู่โจมไปยังคัดรูทำให้คัดรูกระเด็นลอยไป สี่คนที่เหลือเข้ามาพร้อมกัน เจ้าเปี๊ยกกันทั้งสีคนนั้นไว้ ไม่ให้ใครเข้าใกล้เจียงหลีแม้แต่น้อยด้านหลังของเจ้าเปี๊ยก เจียงหลีที่มีพลังปีศาจเต็มเปี่ยม รัศมีปีศาจเปล่งประกายไปทั้งตัวขาทั้งสองข้างของนางได้กลายเป็นหางงูแทน ในดวงตาที่แวววาวเปล่งแสงสีแดงที่งดงามออกมานางทำท่าสัญลักษณ์มือเรียกพลังอย่างว่องไว สายดาจ้องมองไปยังปีศาจตัวสีขาวที่ถ่วงเวลาให้นางอยู่ตลอด เจ้าเปี๊ยกทำให้นางอ
