“มือสังหารรร!”
เสียงของเจ้าอ้วนเวินดังไปทั่ว ทันใดนั้นเหล่าลูกศิษย์ที่จิตใจเต็มไปด้วยจิตสังหารจำนวนไม่น้อยก็พากันกรูเข้ามา
เจียงหลีที่อยู่ในตำหนักอยู่แล้ว เมื่อได้ยินเสียงของเขาก็หายตัวมาปรากฏอยู่หน้าประตูตำหนัก ขมวดคิ้วแล้วมองคนที่เลือดท่วมตัวที่นอนสลบอยู่กับพื้น
“ประมุขเซียนช่วยข้าด้วย!” พอเห็นเจียงหลี เจ้าอ้วนเวินก็ไปหลบอยู่ข้างหลังนาง กล้าแค่โผล่หัวกลมดิกออกมา
“ประมุขเซียน!”
เหล่าลูกศิษย์จยาเซียนที่ตามมา พอเห็นเจียงหลีต่างก็พากันทำความเคารพ ซึ่งแววตาเผยความนอบน้อม
กระสวยเวลาหรือ เจียงหลีแววตาเคร่งขรึมแล้วออกคำสั่งว่า “พลิกตัวเขาขึ้นมา”
“ขอรับ”
เหล่าลูกศิษย์จยาเซียนรับคำสั่ง แล้วพลิกตัวของคนที่เลือดท่วมตัวที่ฟุบอยู่ที่พื้นขึ้นมา เผยให้เห็นใบหน้าของเขาที่เต็มไปด้วยรอยเลือด
“หา! คnv…คือท่านผู้อาวุโสมู่!” เจ้าอ้วนเวินช่างมีสายตาแหลมคม มองออกว่าคนที่เลือดท่วมตัวคือใคร
“คือผู้อาวุโสมู่! คือผู้อาวุโสมู่จริงๆ ด้วย!”
“เขาบาดเจ็บสาหัสถึงเพียงนี้ได้อย่างไร”
“…”
เหล่าลูกศิษย์ของจยาเซียนที่อยู่ตรงนั้นต่างก็ตกใจกันเป็นอย่างมาก มู่เหยี่ยนฉือเป็นถึงหลิงหวัง และฝีมือการต่อสู้ก็ไม่ธรรมดา ทำไมถึงได้ถูกทำร้ายจน
