ความสนใจของเว่ยจี๋ที่มีต่อฮวงเสินนั้นทำให้เจียงหลีรู้สึกสงสัยจริงๆ
“เจ้าคิดมากไปแล้ว” เว่ยจี๋หลบสายตาแล้วเลี่ยงคำถามนี้
เจียงหลีขมวดคิ้วแล้วไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง แต่กลับไม่ได้อะไร แล้วนางก็พยักหน้าและไม่ได้สนใจเรื่องที่ไม่ค่อยสำคัญเรื่องนี้ “คงอย่างนั้นกระมัง”
เห็นว่าเจียงหลีไม่ได้ซักถามแล้ว เว่ยจี๋ก็โล่งใจ เขาถามว่า “ถ้าเจ้าต้องการแสวงหากำไรด้วยวิธีนี้ก็ไม่มีปัญหา แต่ว่าเจ้ามีพื้นที่หรือ”
เมื่อถามเช่นนี้ เจียงหลีก็ยิ้มออกมา “ก่อนหน้านี้ไม่มี แต่ตอนนี้มีแล้ว”
บ่อนพนันของเจ้าอ้วนเวินนั่น ปรับปรุงเสียหน่อยก็สามารถเปลี่ยนเป็นร้านค้าได้!
เจ้าของบ่อนพนันแซ่เวิน เพราะว่าร่างกายของเขาอวบอ้วนเหมือนลูกกลมกลิ้ง เจียงหลีก็เลยเรียกเขาว่าเจ้าอ้วนเวิน
ถึงแม้ว่าเจ้าอ้วนคนนี้จะมีขั้นพลังที่ต่ำ แต่ว่ากลับทำมาค้าขึ้น เขาก็ไม่ถือว่าเลว ในวันนี้เก็บเขาไว้ช่วยมู่ชิงเหยียนช่วยจยาเซียนจัดการหนทางร่ำรวย ถือว่าเหมาะสมมาก
“เช่นนั้น……ฮวงเสินจะยินยอมให้เจ้าขายคัมภีร์ศาสตร์ลับหรือ” เว่ยจี๋ถาม
เจียงหลีพยักหน้า “ข้าเคยถามเรื่องนี้กับศิษย์พี่สามแล้ว ข้าไม่ใช่คนแรกที่คิดจะทำคัมภีร์ศาสตร์ลับออกมาขาย ขอเพียงแค่ไม่มีความเกี่ยวข้องกับแกน
