เจียงหลีคาดไว้ไม่ผิด
เจ้าของบ่อนพนันเมืองหูเฉิง พอเห็นสำนักหลีหุนจงพ่ายแพ้อย่างน่าอนาถก็เตรียมตัวที่จะหนี
เดิมทีถ้าหากไม่มีคนวางเดิมพันฝั่งจยาเซียนล่ะก็ เขาก็ไม่ต้องถึงกับตกที่นั่งลำบากแบบนี้ แต่ว่าเจียงหลีจงใจวางเดิมพันชัยชนะของตัวเองหนักมาก
ตั้งแต่แรกเริ่มเจ้าของบ่อนพนันก็หลงระเริงใจ เห็นว่ามีคนโง่วางเดิมพันฝั่งจยาเซียน
แต่กลับไม่คิดเลยว่าผลลัพธ์ที่ออกมา เขาเห็นจำนวนรวมทั้งหมดของคนที่วางเดิมพันฝั่งจยาเซียน แล้วยังมีอัตราการชดใช้ที่น่ากลัว ทำให้เขารู้สึกได้เพียงเหมือนฟ้าถล่มดินสลาย
แต่ทว่าในตอนที่เขากำลังเตรียมตัวจะหนี กลับถูกคนจับไว้ได้
“ปล่อยข้า! ปล่อยข้า! จอมยุทธ์จากที่ใดกัน จับผิดคนรึเปล่า ข้าเป็นเพียงแค่คนทำการค้าตัวน้อยๆ ไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกับใคร”
หลังจากที่เจ้าของบ่อนพนันขัดขืนแล้วไม่เป็นผล ก็ทำได้เพียงวิงวอนขอร้อง
ในห้องลับของหุบเขาจวี้เซียน เจียงหลีและอีกห้าคนยืนล้อมกัน และกระสอบที่อยู่ตรงกลางก็คลุมเจ้าของบ่อนพนันคนนั้นอยู่
ในห้องลับนั้นแสงไฟสลัว ทำให้ยากที่จะเห็นว่าใครเป็นใคร
กงเสวี่ยฮวาฟังเขาอ้อนวอนขอร้อง แล้วยิ้มอย่างโหดเหี้ยม “ไม่เคยมีเรื่องบาดหมางอย่างนั้นหรือ อีกนิดเดียว
