ปิดศึกกับสำนักหลีหุนจงโดยที่ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น
ถ้าถึงตอนนั้น…
“อย่าไปเป็นกังวลแทนคนในใจของเจ้าขนาดนั้นเลย ถึงแม้ตอนนี้จยาเซียนจะเสียเปรียบ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะพ่ายแพ้” เสียงของประมุขวังเวิ่นฉิงดังขึ้นอีกครั้ง
ไหวปี้พูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจ “ซือจุน ขนาดนี้แล้ว ท่านยังจะล้อเล่นได้อีกรึ”
ประมุขวังเวิ่นยกแขนขึ้นมาปิดปากแล้วยิ้ม “ข้าไม่ได้ล้อเล่นนะ เจ้าไม่เห็นหรือว่าคนในใจของเจ้าท่าทางสงบแค่ไหน”
ไหวปี้มองเจียงหลีโดยสัญชาตญาณ แล้วก็เห็นเจียงหลีเป็นอย่างที่ซือจุนพูดจริงๆ ถึงแม้ว่ากำลังดูการต่อสู้อยู่ แต่กลับดูเกียจคร้านไม่ใส่ใจตามเคย ไม่เห็นถึงความกังวลใจเลยสักนิด
หรือว่า…นางรู้ว่าเจียงเฮ่ายังมีไพ่ตายที่สามารถพลิกสถานการณ์ได้ ไหวปี้คาดเดาในใจ
แต่ความเป็นจริงแล้ว นางและประมุขวังเวิ่นฉิงต่างก็ไม่รู้ว่าที่เจียงหลีไม่ได้กังวลนั้นเป็นเพราะนางได้คิดไว้นานแล้วว่าถ้าหากเจียงเฮ่าหรือคนอื่นๆ ถูกคุกคามถึงชีวิต นางก็จะป ปล่อยอัศวินเกราะทองออกมาต่อสู้ด้วย
จะไปสนกฎทำไม!
ชีวิตของเพื่อนพี่น้องอยู่ตรงหน้า จะสนใจกฎอะไรอีกล่ะ!
ยิ่งไปกว่านั้นนางก็ไม่ใช่คนที่ทำตามกฎเกณฑ์อะไรอยู่แล้ว อารมณ์ดีก็ทำตามกฎ หากกฎเป็นอุปสรรคก็
