้พูดต่อ เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะพูดถึงเรื่องนี้
“เหอะ ไม่ใช่ว่ากลัวกะทันหัน แล้วหนีไปอย่างขี้ขลาด” สุ่ยชิงหยางที่นั่งอยู่ข้างๆ เยาะเย้ย
“หุบปากซะ” ท่านประมุขของไท่อีเหมินหันมามองเขา ดวงตาเคร่งขรึม
ใบหน้าของสุ่ยชิงหยางเปลี่ยนไป และปิดปากหยุดพูด
เขาเพิ่งถูกสัตว์เลี้ยงปีศาจของเจียงหลีตบจนปลิวเมื่อไม่นานมานี้ คิดว่าไม่อยากจะปรากฏตัวต่อหน้าคนอื่นเร็วขนาดนี้ เกรงว่าจะถูกพูดถึงเรื่องอับอายอีกครั้ง แต่ก็ไม่สามารถยับยั้ง ความปรารถนาที่จะได้เห็นจยาเซียนพ่ายแพ้ต่อสำนักหลีหุนจง ในที่สุดก็ตัดใจมาจนได้
เขาเหลือบมองบิดาของตน ในดวงตาซ่อนความไม่พอใจไว้
บิดาของตนไม่ปล่อยให้แก้แค้นก็ไม่เป็นไร แต่ตอนนี้แม้แต่พูดก็ไม่ยอมให้เขาได้พูด!
“คนของจยาเซียน เกรงว่าจะไม่มาแล้วล่ะ” ผู้อาวุโสจากฝ่ายหลีหุนจงกล่าวอย่างสบายๆ ท่าทางของเขาผ่อนคลายอย่างมาก และหุ่นเชิดหญิงสาวสองตัวที่มีใบหน้าบอบบางยืนอยู่ข้างหลังเขา
เขาได้ยินมาว่าจยาเซียนก็มีหุ่นเชิดด้วย และแข็งแกร่งมาก
แต่ว่า ตัวแทนห้าคนในการต่อสู้วันนี้ของหลีหุนจง ล้วนเป็นระดับหลิงหวัง และหุ่นเชิดในมือของพวกเขาก็มีพลังมากเช่นกัน
ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ใส่ใจหุ่นเชิดของจยา
