บต่ำได้อย่างไร การมีอยู่ของสำนักหลีหุนจงช่างเป็นโอกาสที่ดีของนาง
“เจ้าคงไม่ต้องการให้จยาเซียนขึ้นเป็นพลังสูงสุดในงานปาฐกถาเจ้าครองนครในอีกสิบปีข้างหน้าหรอกนะ” กงเสวี่ยฮวาหัวเราะขึ้นมา
แน่นอนว่าเขาเพียงต้องการหยอกล้อ แต่จากคำพูดนี้ แสดงให้เห็นถึงความตกตะลึงที่เขามีต่อความคิดของเจียงหลี
เจียงหลีส่ายหัวและหัวเราะ “ไม่ ในอีกสิบปีข้างหน้า จยาเซียนจะไม่เข้าร่วมงานปาฐกถาเจ้าครองนคร”
“อะไรนะ”
ปากอ้าตาค้าง
เมื่อสักครู่ พวกเขาประหลาดใจกับความทะเยอทะยานของเจียงหลี ทำไมจู่ๆ นางก็ลดทอนความทะเยอทะยานของนางลงล่ะ
“สิบปีต่อจากนี้ ข้าจะตั้งใจต่อสู้เพื่อฮวงเสิน ให้ฮวงเสินกลับคืนสู่กลุ่มอำนาจระดับสูงให้ได้!” เจียงหลีกล่าวอย่างหนักแน่น
‘…’
ทุกคนเงียบ ต่างมองนางด้วยดวงตาเบิกกว้าง
แท้จริงแล้ว ความทะเยอทะยานของเจียงหลีไม่ได้มีเพื่อตนเอง แต่เพื่อฮวงเสิน…นางยอมยกเลิกแผนขยายอำนาจชั่วคราว
ฮวงเสินมอบความรัก ความเป็นธรรม และเมตตาต่อนาง นางชอบฮวงเสิน ดังนั้น นางจึงเต็มใจต่อสู้เพื่อฮวงเสิน แบกรับความรับผิดชอบในการต่อสู้ของฮวงเสินไว้ด้วยความสมัครใจ
ความภาคภูมิใจในดวงตาของเจียงเฮ่าค่อยๆ เพิ่มขึ้น มองไปที่น้องสาวคนเดียวของเขา ในดวงตา