นของจยาเซียนมีรูปลักษณ์ที่สวยงามเช่นนี้ น่าจะเป็นความงามที่หาได้ยากในซีฮวงแห่งนี้ อีกทั้งยังมีเสน่ ห์มาก ชายคนไหนจะไม่หวั่นไหวกันเล่า
พวกเขาเองก็หวั่นไหว เพียงแต่ว่าไม่มีความกล้าเยี่ยงนั้น
ฟิ้วๆๆ!
เสียงทะลุทะลวงในอากาศดังขึ้นหลายครั้ง และทันใดนั้น ร่างห้าร่างก็บินออกจากเรือของไท่อีเหมิน และลอยลงที่ข้างๆ ของสุ่ยชิงหยาง
ทันทีที่คนเหล่านี้ปรากฏตัว ดวงตาของพวกเขาก็แผ่ไอเย็น และมองไปที่ผู้คนของจยาเซียน บนร่างกายของพวกเขาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง มีผู้เดียวที่เป็นหลิงหวัง ส่วนที่เหลือเป็นหลิง งจงระดับสูงทั้งหมด
พลังอำนาจในฐานะผู้พิทักษ์ของสุ่ยชิงหยางเช่นนี้ มากพอจะทำให้ผู้คนรู้สึกตกตะลึงแล้ว แต่ในสายตาของจยาเซียนนั้น…ยังน้อยไปหน่อย
“โอ้ เจ้าหนู อยากชกต่อยเป็นก๊กเหล่ารึ” กงเสวี่ยฮวาพับแขนเสื้อขึ้น
ฉินเทียนอีก็พูดอย่างเย่อหยิ่ง “บอกให้เจ้าไปก็ไปเถอะ อย่าหาเหาใส่หัวเลย”
คนอื่นๆ ในจยาเซียน ไม่สนใจเรื่องนี้เช่นกัน พวกเขารู้จักประมุขเซียน และความแข็งแกร่งของผู้อาวุโส กลุ่มอำนาจเพียงเท่านี้ ไม่เพียงพอจะอยู่ในเข้าสายตา
มู่ชิงเหยียนเหลือบมองผู้คนของไท่อีเหมิน ก้มศีรษะลงแล้วแนะนำอย่างรวดเร็วเกี่ยวกับสถาน
