หลีรู้จักวางตัวและไม่ได้ถามต่อ แล้วเปลี่ยนบนสนทนาในทันที “พวกกงเสวี่ยฮวามาถึงแล้วหรือไม่”
มู่ชิงเหยียนท่าทีสงบลง พลางส่ายหน้าแล้วเอ่ยขึ้น “พวกเขายังมาไม่ถึง แต่ว่ามีอีกคนมาถึงแล้ว”
“ใคร”
เจียงหลีและเจียงเฮ่าต่างประหลาดใจ
“เจียงหลี” เสียงที่ดังมาตามมาด้วยชายหนุ่มรูปงามสวมเสื้อสีแดงเดินเข้ามาจากด้านนอก ใบหน้าของชายหนุ่มสง่างาม ลักษณะท่าทางของเขาทำให้ผู้คนรู้สึกถึงความเรียบง่ายและสบายๆ
“ฉินเทียนอีหรือ” เจียงหลีประหลาดใจ
แต่ทว่า ท่าทีของเจียงเฮ่ายังคงดูปกติ
“แปลกใจหรือ” ฉินเทียนอีเดินมาตรงหน้าเจียงหลี ยิ้มอย่างสดใส
อื้อหือ!
“ผิดคาดมากกว่า” เจียงหลีพูดตามความจริง
ฉินเทียนอีที่โดนโจมตี ทำท่าทีแสร้งเสียใจแล้วเอ่ย “ข้ามาไกลถึงพันลี้เพื่อมาสร้างความแปลกใจให้กับเจ้า แต่เจ้ากลับทำตัวเย็นชาไร้ความรู้สึก”
“แสดงละครเก่งแล้วหนึ่ง!” เจียงหลีอดไม่ได้ที่จะพูดแขวะ
ฉินเทียนอีหยุดในทันที เอ่ยอย่างเคร่งขรึม “ไม่พูดจาไร้สาระกับเจ้าแล้ว ข้าจะมาขอตำแหน่งผู้อาวุโสกับท่านประมุขเซียน”
หืม
เจียงหลียิ่งประหลาดใจขึ้นไปอีก
ฉินเทียนอีกลับไม่สนใจในท่าทีของเจียงหลี แล้วเอ่ยต่อ “ครั้งที่แล้วที่ข้ามาก็เพราะอยากได้ตำแหน่งผู้อาวุโส แต่
