ไม่ต้องคิด ทั้งสองก็รู้ว่าถูกคิดบัญชีเข้าแล้ว
“ตาม! ตามไอ้พวกสารเลวสองตัวนั้นไป!” หลิงหวงตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยว
ที่เหลือหกคน ทำได้เพียงไม่สนความเหนื่อยล้าและบาดแผล กัดฟันไล่ตามไปข้างหน้า เร่งรุดตามไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วราวกับฝนดาวตกตกข้ามป่าเขา กลายเป็นเงาคนเจ็ดเส้น
แต่ทว่า สองคนข้างหน้าก็ไม่ได้ช้าเลย ตามมาระยะหนึ่ง ก็ไม่สามารถลดระยะห่างระหว่างสองฝ่ายได้
ณ เวลานี้ ในใจคนพวกนี้โกรธแค้นไอ้หัวขโมยสมควรตายนี่มาก วิธีแก้แค้นในความคิดของพวกเขาก็มี
จับพวกเจ้าได้ ข้าจะต้องสับพวกเจ้าเป็นชิ้นๆ ถึงจะสามารถลบล้างความแค้นในใจของข้าได้! หลิงหวงที่ไล่ตามอยู่ด้านหน้าสุดนั้น ก็โกรธแค้นที่สุด
เพราะว่าเปลือกวิญญาณที่เก็บวิญญาณยุทธ์นั้นถูกแย่งชิงไปจากมือเขา เรื่องทำนองนี้หากเผยแพร่ออกไป เขาคงต้องเสียหน้าอย่างมาก และไม่อาจบอกกับครอบครัวได้
ดังนั้น เขาจึงอยากจะตามไอ้สองคนข้างหน้านั่นมาให้ได้เร็วที่สุด อาจเป็นเพราะแรงกระตุ้นเช่นนี้ในใจ ทำให้ความเร็วของเขา ถึงได้เร็วขึ้นมาอีกแต่ทว่า เขากลับไม่รู้ว่า หลังจากที่ พวกเขาออกมานั้น ในพุ่มไม้ที่เปลือกวิญญาณตกลงไปนั้น มีคนสองคนค่อยๆ โผล่ขึ้นมา
สองคนนั้นก็คือคุนอู๋ก
