เจียงหลีกับคุนอู๋ทั้งสองคนอย่างไม่ลดละ เพื่อจะตามแย่งเทียนหยากลับคืนมาให้ได้ เขาจึงไม่มีท่าทีเหน็ดเหนื่อยแต่อย่างใด
ในที่สุด ความพยายามไม่เคยทำให้คนตั้งใจจริงผิดหวัง
หลิงหวงที่วิ่งเร็วที่สุด ในที่สุดก็มองเห็นศัตรูสองคนที่สมควรตายอยู่ตรงหน้าตน
เขาเผยยิ้มร้ายอันเยือกเย็น คว้ามือไปจับทั้งสองคนเอาไว้
ฟู่!
ทันใดนั้น ตอนที่มือของเขาสัมผัสเข้ากับสองคนนั้น คนที่เห็นอยู่ดีๆ เมื่อครู่ กลับหายวับไปในทันที กลายเป็นใบไม้สองใบ แล้วปลิวร่วงลงบนพื้น
ใบไม้สองใบนั้นมีสีเขียวสด ลักษณะสมบูรณ์แบบ
แต่ทว่า นัยน์ตาของหลิงหวงกลับวาวโรจน์ไปด้วยไฟแห่งความโกรธเกรี้ยว ประสาทสัมผัสทั้งห้าบิดคดขึ้นมา เขารู้สึกว่าใบไม้พวกนี้ กำลังหัวเราะเยาะความโง่เขลาของเขาอยู่!
ใช่แล้ว ไม่ผิดหรอก! นี่มันโง่ชัดๆ!
เขาถูกหลอกหรือนี่!
“คนล่ะ”
“คนไปอยู่ที่ไหนแล้ว”
“ตามทันหรือไม่”
“เปลือกวิญญาณล่ะ”
“…”
ด้านหลังเขา มีเงาหกคนตกลงมาอย่างต่อเนื่อง แต่ทว่ามองซ้ายมองขวา กลับไม่พบสองคนที่ตามมาเมื่อครู่นี้
สังหารแล้วหรือ
คงไม่หรอก ถึงจะสังหารแล้ว ก็คงไม่น่าจะเร็วขนาดนี้ อีกทั้งยังไม่เหลือซากให้เห็นเลย
หนีไปแล้วหรือ
ยิ่งเป็นไปไม่ได้ หากหนีไปแล้วจ
