นของการโจมตี ยากที่จะต่อกรกับสัตว์ดุร้ายได้” คุนอู๋อธิบาย
“นั่นก็คือเทียนหยาแล้วล่ะ” ดวงตาของเจียงหลีเป็นประกายด้วยความทะเยอทะยานที่จะได้มาครอบครอง
คุนอู๋ตกตะลึงครู่หนึ่งและหัวเราะลั่นออกมา “เจ้าคิดว่าอาณาเขตหลิงอู่บ้านของเจ้าเป็นคนเปิดหรือ อยากได้วิญญาณยุทธ์ตัวไหน ล้วนต้องถวายตัวถึงที่อย่างนอบน้อม”
“คงจะดีไม่น้อยหากอาณาเขตหลิงอู่เป็นของข้าจริงๆ ถึงตอนนั้นศิษย์พี่สามอยากได้วิญญาณยุทธ์ตัวใด ข้าจะถวายมันด้วยสองมือของข้าเอง” เจียงหลีพูดติดตลกตามเขา
โฮกกก!
ทันใดนั้น เสียงคำรามจากแรดดังขึ้น
มีร่างคนหนึ่งคนแย่งชิงมันจากระยะไกล
เจียงหลียักคิ้ว “ดูเหมือนว่าแรดตัวนี้จะถูกชิงตัดหน้าไปก่อนแล้ว”
“แล้วอย่างไรเล่า หากศิษย์น้องเล็กชอบมัน แม้จะจะถูกจับจองไว้แล้ว ข้าก็จะช่วยเจ้าแย่งชิงมันมาให้ได้” คุนอู๋กลับพูดอย่างดุดัน
เจียงหลีโค้งริมฝีปากยิ้ม “ขอบคุณศิษย์พี่สามมาก”
“ยินดี ยินดี” คุนอู๋ยิ้มอย่างสดใสจนดวงตาเป็นประกาย
ร่างคนที่ไล่จากระยะไกลตกลงมาจากท้องฟ้า และทันทีที่ยืนทรงตัวได้แล้ว ได้เข้าโจมตีแรดตัวนั้น และต้องการเอาชนะมัน แต่นิสัยของแรดก็ไม่เบาเลย เมื่อเห็นคนเข้าใกล้ มันส่งเสี ยงคำรามด้วยควา
