วันที่เหลืออยู่ เจียงหลีฟังคำสั่งของเสิ่นฉง มุ่งมั่นสั่งสมพลังวิญญาณ ในทุกๆ วันต้องมีความเข้าใจและตระหนักในการฝึกหลิงซือเพิ่มมากขึ้น
เวลาสองเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว
วันนี้ ในที่สุดท่านประมุขฮวงเสินออกจากการบำเพ็ญตบะ แล้วเรียกเจียงหลีและคุนอู๋ไปพบ ในเวลานี้ เจียงหลีถึงรู้ว่า สิ่งที่ศิษย์พี่สามพูดว่ารอนางนั้น หมายความว่าอะไร
ที่แท้ ท่านอาจารย์ตั้งใจให้ศิษย์พี่และศิษย์น้องสองคน เข้าไปในอาณาเขตหลิงอู่พร้อมกับนาง เพื่อไปตามหาวิญญาณยุทธ์ของตนเอง
มีคุนอู๋ไปเป็นเพื่อน เจียงหลีรู้สึกปลอดภัยขึ้นมาก
เมื่อรู้ถึงการวางแผนนี้ เจียงหลีถึงกับอุทานออกมาด้วยความตื้นตันใจที่ท่านประมุขฮวงเสินให้ความสำคัญกับนางมากเช่นนี้
ก่อนออกเดินทาง เจียงหลีแวะไปหาเว่ยจี๋สักพัก
“เป็นอย่างไรบ้าง ในสองเดือนนี้เจ้าได้รู้อะไรบ้าง” เจียงหลีเห็นเว่ยจี๋มีท่าทางหน้ามุ่ยคอตกอย่างชัดเจน แต่ก็อดไม่ได้ที่จะหยอกล้อ
“ไม่ต้องพูดถึงเลย ในสองเดือนนี้ ศิษย์พี่ใหญ่ของเจ้าไม่ได้หมักสุรา มาที่นี่ ก็มาเพียงชื่นชมไหสุราของข้า” เว่ยจี๋ถอนหายใจยาว
“ฮ่าๆๆ…” เจียงหลีอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเสียงดังขึ้นมา
“เจ้ายังจะหัวเราะอีก!” เว่ยจี๋กลัดกลุ้มใจเป็นที่สุด
เจียง
