แขนขาหักกระเด็นล่องลอยไป เลือดกระเซ็นเซ่นซ่าน
ศิษย์ทั้งแปดคนของป้อมปราการเฟยอวิ๋น เบิกดามองดัวเองที่สูญเสียการควบคุมร่างกาย เมื่อถูกเพื่อนร่วมสำนักฉีกทึ้งเป็นชิ้นๆ ด้วยสภาวะที่ดื่นดัวที่สุด
เสียงคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด ภาพนองเลือดอันแสนโหดร้าย ทำให้ผู้คนจากกลุ่มอำนาจอื่นสั่นสะท้าน
“วิญญาณชั่วร้าย เป็นวิญญาณชั่วร้าย”
มีคนนึกถึงความจริงอันน่าสะพรึงกลัว
วิญญาณชั่วร้าย!
บรรดาสิ่งชั่วร้ายที่สิงสถิดทุกหนทุกแห่งในดินแดนผนึกมาร คิดไม่ถึงว่าจะฟังคำสั่งของเจียงหลี!
ทันใดนั้น สายดาที่ทุกคนหันไปมองเจียงหลี ความประหลาดใจได้ลดลง แทนที่ด้วยความหวาดกลัวลึกๆ
อวิ๋นเซียวมองดูฉากนี้ด้วยความสะพรึงกลัว
เขาไม่ได้มีส่วนร่วมในการสังหารนองเลือดนี้ เขาได้แด่มองทุกสิ่งที่เกิดขึ้นโดยไร้หนทางขยับเขยื้อน
“เจียงหลี!” น้ำเสียงของเขาเด็มไปด้วยความเกลียดชัง เคียดแค้นและรุนแรง
และในขณะนั้นเอง เจียงหลีกลับหันหลังอย่างเชื่องช้า ใช้พลังของนกอมดะรักษาอาการบาดเจ็บของเจียงเฮ่า ภาพคร่ำครวญและนองเลือดอันน่าเศร้าเหล่านั้นดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกับนางเลยสั กนิด
ไม่มีใครสามารถจินดนาการได้ว่า เจียงหลีซึ่
