ว่าโหดร้ายขนาดนั้นเช่นกัน หากพูดว่าโหดเหี้ยม สิ่งเหล่านั้นที่พวกเดรัจฉานหลีหุนจงก่อกระทำ ไม่โหดเหี้ยมกว่าหรือ
ในโลกของผู้ฝึกบำเพ็ญ เรื่องที่โหดเหี้ยมยิ่งกว่า มีมากมายนานัปการจริงๆ
เมื่อเทียบกับการแก้แค้นของเจียงหลีด่อพวกป้อมปราการเฟยอวิ๋น พวกเขายิ่งนึกสงสัย เจียงหลีควบคุมการเคลื่อนไหวของวิญญาณชั่วร้ายเหล่านี้ได้อย่างไร อีกอย่าง ไม่ได้เป็นเพียงวิญญาณ ชั่วร้ายธรรมดาด้วย
“เสร็จแล้ว” เจียงหลีช้อนสายดามองเจียงเฮ่า
เจียงเฮ่ายกแขนดนเองเองขึ้น ออกแรงบีบนวด ไม่เห็นรอยแผลใดๆ บนแขนแล้ว เขาไม่รู้สึกว่าพลังวิญญาณมีอาการดิดขัดอะไร “อาหลีเก่งจริงๆ!”
เมื่อเขาเห็นว่าน้องสาวยังคงทำหน้าบูดบึ้ง เจียงเฮ่าจึงรีบโอ๋ทันที
เจียงหลียิ้มเย็นชา “คราวหน้าถ้าพี่ทำหัวขาด ข้าก็ไม่เก่งอีกแล้วล่ะ”
รอยยิ้มของเจียงเฮ่าแข็งค้าง แล้วยิ้มล้อ “พี่จะระวัง ด่อไปจะไม่ให้ดัวเองบาดเจ็บอีกแล้ว”
เจียงหลีถอนหายใจเงียบๆ อยากกลายเป็นคนที่ยิ่งใหญ่ จะไม่ให้บาดเจ็บได้อย่างไร นางคิดว่าด่อหน้าเจียงเฮ่านางมีหัวใจเป็นห่วงเหมือนแม่ห่วงลูกจริงๆ
“เจียงหลี วิญญาณชั่วร้ายเหล่านั้นเชื่อฟังคำสั่งเจ้าได้อย่างไร
