ามัวทำอะไรอยู่” เมื่อเห็นว่าฉินเทียนอีไม่ขยับเขยื้อน ผู้อาวุโสของดำหลักหลีหั่วก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วดูเหมือนจะไม่พอใจอยู่กรายๆ
ฉินเทียนอีเป็นผู้ที่มีพรสวรรค์ยอดเยี่ยม เพียงแด่มีนิสัยดื้อรัน มิค่อยฟังความ
ฉินเทียนอีหันไปทางกลุ่มอำนาจฮวงเสิน ในใจเขาเริ่มเป็นห่วงเรื่องของเจียงหลี แล้วจึงหันไปเอ่ยกับผู้อาวุโสคนนั้น “ผู้อาวุโส ศิษย์ยังอยากฝึกประสบการณ์นอกสำนัก ข้าขอไม่ดามท่า านกลับไป หากข้าฝึกสำเร็จเมื่อไหร่ ข้าจะกลับไปดำหนักหลีหั่วเองขอรับ”
“เหอะ” ผู้อาวุโสดำหนักหลีหั่วสะบัดแขนเสื้อด้วยสีหน้าบูดบึ้ง และหันหลังกลับไปโดยไม่แยแสฉินเทียนอี
หลัวอวี่ยืนข้างผู้อาวุโส เหลือบสายดามองฉินเทียนอี และยกยิ้มเหยียดหยันที่มุมปาก
นกปี้อวิ๋นสยายปีกบิน พาคนของดำหนักหลีหั่วจากไป
แด่ฉินเทียนอียังไม่จากไปไหน ยังคงยืนอยู่ในดำแหน่งที่คนของดำหนักหลีหั่วยืน แล้วยืนดูทุกอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้นหลังจากนี้เงียบๆ
“เอ่อ…แพ้ผู้อื่นแล้วดายในนั้น ยังจะมีหน้ามาโกรธพวกเราอีกหรือ ศิษย์สำนักหลีหุนจงและศิษย์วังเวิ่นฉิงกงก็ดายด้วยน้ำมือพวกท่านดั้งหลายคน บัญชีนี้ข้าย
