เจียงหลียิ้มเยาะในใจไม่หยุด แล้วพูดถากถางว่า “คนของป้อมปราการเฟยอวิ๋นอย่างพวกเจ้าหน้าไม่อายขนาดนี้เชียวรึ” อยากจะฆ่านาง แล้วยังคิดจะใส่ร้ายอุปสรรคนั่นอีก
อวิ๋นซู่กลับไม่สนใจคำพูดของนาง สายตาที่มองนางอย่างไม่อาจหักห้ามใจ “ทางที่ดีเจ้ารีบตัดสินใจให้ถูกต้องในตอนที่ข้ายังมีสติอยู่”
“อยากให้ข้าเป็นผู้หญิงของเจ้ารึ” ทันใดนั้นเจียงหลีก็ยิ้มออกมาอย่างงดงาม
ท่าทางที่เหนื่อยหน่ายและงดงามของนาง ทำให้ใจอวิ๋นซู่เต้นรัว เขาแทบอยากจะเอาตัวนางเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขน แล้วแสดงความรักอย่างสุดซึ้ง
อวิ๋นซู่กำลังเตรียมที่จะพูดตอบเจียงหลี
“เจ้าคู่ควรรึ!”
แต่ทว่าเจียงหลีพูดขึ้นมาก่อนสี่คำ
ทันใดนั้นสีหน้าของอวิ๋นซู่ก็เปลี่ยนไป แววตาดูน่ากลัวขึ้นเป็นอย่างมาก เขายิ้มอย่างเยือกเย็น “ในเมื่อไม่ได้ครอบครอง ก็ทำได้แค่ทำลาย”
วิญญาณยุทธ์ระเบิดออกมาจากด้านหลังของเขา นึกไม่ถึงเลยว่าวิญญาณยุทธ์ทั้งหมดจะเป็นประเภทสัตว์ปีก
ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมากในทันที แววตาก็เฉียบคมขึ้นเช่นกัน
เจียงหลีเบิกตาโต ไม่กล้าดูถูกหลิงหวังคนนี้!
“เจ้าพลาดโอกาสมีชีวิตครั้งสุดท้ายของเจ้าไปแล้ว!” อวิ๋นซู่พูดด้วยน้ำเสียงดุดัน
ทันใดนั้นร่างกายของเขาก็หาย
