ความแข็งแกร่งของเจียงหลีทำให้ผู้คนที่ดูการต่อสู้อยู่ตะลึง
แม้เพียงแค่ชั่วพริบตาเดียว พวกเขาก็ลืมระวังตัวว่าคนข้างๆ ของพวกเขาจะเข้าสู่การเป็นมาร
ร่างของเจียงหลีหายแวบจากบนท้องฟ้าไปที่ที่หันเหยากวงตกลงมา ร่างมายาของเสวียนกังกุยก็กลับเข้าสู่เนตรญาณ วานรกลืนเวหาก็กลับเข้าสู่เนตรญาณเช่นกัน
ในตอนที่ลงมาที่พื้น นางได้เก็บพลังทั้งหมดแล้ว
แต่ว่าผู้คนยังคงลืมภาพเหตุการณ์ที่น่าตะลึงเมื่อครู่นี้ไม่ลง
หันเหยากวงเทียนเจียวที่มีชื่อเสียงของซีฮวงดินแดนตะวันออก นึกไม่ถึงว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าเจียงหลี เขาเหมือนกับเด็กดื้อที่เจียงหลีไม่อยากจะโจมตีด้วยเช่นนี้
“เทพธิดา…นะ…นางเก่งกาจมากจริงๆ!”
“นั่นสิ! แข็งแกร่งมาก!”
“ทั้งสวยทั้งเก่ง!”
หลังจากที่หญิงสาวทั้งสามคนของวังเวิ่นฉิงตะลึง ก็พูดพึมพำกับไหวปี้
ในใจของไหวปี้ก็ตะลึงเป็นอย่างมาก ได้ยินศิษย์ร่วมสำนักชื่นชมเจียงหลี นางยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว รอยยิ้มนั้นมีความภูมิใจ
“ลูกศิษย์ตำหนักเย่าแห่งฮวงเสินล้วนแต่เป็นเทียนเจียวที่ล้ำเลิศจริงๆ!”
“อิสระไร้ขอบเขต! คำพูดนี้ก็ไม่แย่ ดูแล้วงานปาฐกถาเจ้าครองนครครั้งนี้คงจะดุเดือดแน่”
“…”
พระมหาอินฮูและลูกศิษย์วังเทียนอู่กงคนนั้น
