เหยากวง หันเหยากวงสลบไปอีกครั้งหนึ่ง แบบนี้ก็ดี จะได้ไม่ต้องเปลืองแรง
ทันใดนั้น กลิ่นหอมก็โชยมา
เจียงหลีหันไปก็เห็นฉู่เฟยเยียนมาอยู่ข้างๆ ตัวเอง
“รองประมุขหญิง” ฉู่เฟยเยียนทำความเคารพเจียงหลี
เจียงหลีเลิกคิ้ว รู้สึกว่าท่าทางของฉู่เฟยเยียนที่ปฏิบัติต่อตัวเองไม่เหมือนก่อนหน้านี้แล้ว
เพียงแต่นางไม่ได้ถามอะไร แค่พยักหน้าช้าๆ
“หันเหยากวงเป็นอย่างไรบ้าง” ฉู่เฟยเยียนมองหันเหยากวง
เจียงหลีพูดด้วยแววตาสงบนิ่งว่า “ไม่ได้เป็นอะไร แค่สลบไปก็เท่านั้น”
หลังจากที่เจียงหลีพูดจบ การต่อสู้อีกสามคู่ก็จบลงแล้วเช่นกัน
“ไอ้เด็กบ้า รอกลับไปก่อนเถอะ ข้าจะจัดการเจ้า!” กงเสวี่ยฮวาคลึงหัวไหล่ของตัวเอง แล้วพูดกับลูกศิษย์สำนักเดียวกันที่ถูกเขาจัดการให้สลบไป
เจียงเฮ่าและไป๋หลี่เฟิง แล้วก็พระอินฮูทางนั้นก็ได้จัดการให้พวกเขาสลบไปแล้ว
“พาเขาไป” เจียงหลีพูดกับฉู่เฟยเยียน
ฉู่เฟยเยียนไม่ได้พูดอะไร ประคองหันเหยากวงขึ้นมาจากพื้นแล้วเดินไป
เอาทั้งห้าคนที่สลบอีกครั้งมาไว้ด้วยกัน เจียงเฮ่าได้ผนึกพลังวิญญาณในร่างกายของพวกเขาแล้ว
“ทางนั้นยังสู้กันอยู่รึ” กงเสวี่ยฮวามองไปทางป้อมปราการเฟยอวิ๋นและสำนักหุนหลีจง เสียงต่อสู้กันดังข
