ลูกศิษย์ผู้หญิงของวังเวิ่นฉิงคนนั้นที่ถูกโจมตีอ้าปากก็มีเลือดไหลออกมาเปื้อนเสื้อผ้าเต็มไปหมด
“หยุด!” ไหวปี้หายแวบมาอยู่ด้านข้างของหญิงสาวที่ถูกโจมตีและประคองนางไว้ แล้วก็รีบสั่งปี้โหรวทันที “ห้ามนางไว้เร็วเข้า”
“ใครกล้ามาขวางข้า! ข้าจะฆ่าให้หมด!” แต่ทว่าลูกศิษย์ผู้หญิงคนนั้นกลับเข้าสู่การเป็นมารไปแล้ว นางตะโกนเสียงดังขึ้นมา
“นางเข้าสู่การเป็นมารแล้ว” เจียงหลีพูดเสียงเข้ม ในแววตาเต็มไปด้วยความเยือกเย็น
อีกฝั่งหนึ่ง ฉู่เฟยเยียนรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ รีบพูดขึ้นมาว่า “เร็ว! รีบจับข้าไว้!”
เสียงของนางทำให้เจียงหลี เจียงเฮ่า และไป๋หลี่เฟิงหันมามองนางพร้อมๆ กัน ร่างกายของฉู่เฟยเยียนเกิดสั่นขึ้นมา แววตามีความดิ้นรน
ในหัวของนางมีเสียงที่หลอกล่อนางไม่หยุด เสียงนั้นบอกว่าต้องเป็นนางที่ได้เป็นลูกศิษย์ของตำหนักเย่า จะเป็นเจียงหลีได้อย่างไร
ถ้าไม่ใช่เพราะว่านางคิดได้ก่อนหน้านี้แล้ว ตอนนี้นางคงจะเข้าสู่การเป็นมารไปนานแล้ว และลงมือกับเจียงหลี แต่ว่าถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ นางกลับรู้สึกว่าสติปัญญาของตัวเองกำลังถู กครอบงำอย่างต่อเนื่อง
“ข้า…ข้ารู้สึ
