เมื่อเห็นความผิดหวังในสายตาของอาจารย์ หัวใจของเสิ่นฉงก็เต้นแรง และเขาก็รีบสยายเสื้อคลุมและคุกเข่าลงกับพื้น
“ซือจุน!”
เสียงของเสิ่นฉงนั้นลึกและเขาก้มหน้าด้วยความอับอาย
“ศิษย์พี่ใหญ่?”
“ศิษย์พี่ใหญ่!”
ในขณะนี้ ซีไหลและคุนอู่เดินผ่านห้องโถงพอดี พวกเขาตกใจเมื่อเห็นฉากนี้ รีบเข้ามาและคุกเข่าข้างเสิ่นฉงพร้อมกัน
พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่รู้ว่าเสิ่นฉงเป็นคนที่ติดตามซือจุนมาเป็นเวลานานที่สุด และไม่เคยทำให้อาจารย์โกรธ และตอนนี้ เขาคุกเข่าลงกับพื้นเพื่อสารภาพผิด ต้องมีเรื องใหญ่เกิดขึ้น
ท่านประมุขมองดูศิษย์ทั้งสามคนที่คุกเข่าอยู่บนพื้น และอารมณ์ของเขาก็ซับซ้อนขึ้น เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ถอนหายใจ และพูดกับทั้งสามคน “ข้ารู้ พวกเจ้าลำบากมาแปดร้อยปีแล้ ว มันเป็นเพราะพวกเจ้าคิดว่า ที่ฮวงเสินเปลี่ยนจากกลุ่มอำนาจสูงสุดเป็นระดับกลางเพราะพวกเจ้า ดังนั้น พวกเจ้าจึงควบคุมการฝึกฝนเนตรญาณของตัวเอง ไม่ยอมรวมเข้ากับวิญญาณยุทธ์ใ ใหม่และอยู่ห
