รออาตมาก่อน!”
เสียงที่ดังขึ้นกะทันหัน ทำให้เจียงหลีและไหวปี้หันศีรษะพร้อมกัน
เสื้อคลุมสีดำและลูกประคำที่สะดุดตา ทำให้เจียงหลีรู้ว่าใครมา
“เขาคือพระมหาอินฮู!” ไหวปี้กระซิบ
เพราะขนาดตัวที่อ้วนท้วมของพระมหาอินฮู และส่วนสูงค่อนข้างเตี้ย เขาจึงดูอุ้ยอ้าย ระหว่างที่วิ่งเข้าหาทั้งสองคนราวกับหมูที่กำลังกลิ้งหลุนๆ
แต่วิญญาณชั่วร้ายนับไม่ถ้วน ที่ไล่ตามมาข้างหลังเขาเหล่านั้นน่ากลัวมาก
ดวงตาของไหวปี้เบิกกว้าง ปฏิเสธด้วยความหวาดกลัว “พระมหาอินฮู ท่านอย่าเข้ามานะ! มีวิญญาณชั่วร้ายมากมายอยู่ข้างหลังท่าน ท่านอยากจะฆ่าพวกเราหรือ!”
ใบหน้าอ่อนเยาว์น่ารักและดูไม่มีพิษมีภัยของพระมหาอินฮูยิ้ม “เทพธิดาไหวปี้ทำไมช่างไร้เมตตาเช่นนี้ ในดินแดนผนึกมารแห่งนี้ ที่ต้องมาเผชิญกับวิญญาณชั่วร้ายเหล่านี้ ชะตากำหน นดพวกเราเป็นพันธมิตรกัน!”
“ถุย! พระพูดมากอย่างท่าน ใครเขาอยากเป็นพันธมิตรด้วยเล่า” ไหวปี้ดุว่า
พระมหาอินฮูพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “การพบกันคือมีวาสนาต่อกัน อาตมาอยากเดินไปพร้อมกับสีกาสองคน เมื่อเผชิญภัย ก็มีทั้งสองช่วย จะดีเพียงใด”
พูดจบแล้ว สายตาเปลี่ยนไปมอ