้สึกว่าตัวเองค่อยๆ กลายเป็นคนไร้ประโยชน์เต็มทีแล้ว!
เปรี๊ยะ!
จู๋เยี่ยนที่ถูกทำลายการฝึกฝนขั้นพื้นฐานและเปลือกวิญญาณนั้น ตกลงจากท้องฟ้ากองอยู่หน้าไหวปี้
นางได้สบตาอันสิ้นหวังของจู๋เยี่ยน ดวงตาที่เยือกเย็นและไร้ชีวิตชีวานั้น ราวกับกำลังร้องขอให้นาง ฆ่าเขาเสีย
ไหวปี้หัวเราะอย่างประชด “ก่อนหน้านั้นที่เจ้าบังคับข้าจนเกือบตายนั้น เจ้าได้เหลือความเมตตาไว้ให้ข้าหรือไม่”
จู๋เยี่ยนยิ่งสิ้นหวังมากกว่าเดิม ดวงตาก็เยือกเย็นขึ้นไปอีก
ท่ามกลางอากาศ แสงไฟปีศาจมาบรรจบกันและถูกนำกลับมาโดยเจียงหลี พลังมารที่น่ากลัวนั้น กลับมาเป็นพลังวิญญาณเหมือนเดิม และเคลื่อนไหวอยู่ในร่างกายของเจียงหลีเงียบๆ
ร่างกายของนาง กลายเป็นลำแสงหนึ่งและพุ่งลงมาจากท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว
กรึก!
เสียงกระดูกหักดังขึ้น
ไหวปี้ตกใจจนเบิกตากว้าง มองเจียงหลีที่เหยียบเข้าที่หัวของจู๋เยี่ยนจนคอหักอย่างไม่อยากเชื่อ “เจ้าฆ่าเขาจริงๆ!”
พลังปราณเย็นชาของเจียงหลีหายไป หันมาทางไหวปี้ และมองเข้าไปในตาของนางและกล่าวอย่างนิ่มนวลว่า “ไม่ฆ่าทิ้ง แล้วจะเก็บไว้ทำอะไรหรือ”
“…” ไหวปี้ไม่รู้จะพูดอะไรต่อไป
สายตาของนางมองไปที่ศพของจู๋เยี่ยน สีหน้าสับสนขึ้นมา เป็นเวลา
