าสิ” เมื่อเห็นวิญญาณชั่วร้ายยังคงนิ่งอยู่ ฉินเทียนอีก็ถามต่อโดยไม่กลัวตาย
เจียงหลีพูดไม่ออก นางเองก็ไม่รู้ว่าโล่นี้จะคงอยู่ได้นานแค่ไหน เหตุใดฉินเทียนอีถึงเชื่อมั่นในตัวนางมากเช่นนี้ ยังยั่วยุเหล่าวิญญาณร้ายอย่างไม่กลัวตาย นี่ไม่กลัวว่าว วิญญาณร้ายเหล่านี้จะถูกยั่วยุจนถึงขั้นสุด จากนั้นก็รวมตัวกันทะลวงโล่นี้เข้ามาฉีกเขาทั้งเป็นเลยหรือไง
“เจ้าอยากรู้ขนาดนั้นเชียวหรือ” วิญญาณร้ายแสยะยิ้ม
การแสดงออกที่น่าสะพรึงกลัวทำให้เจียงหลีตกใจ และความรู้สึกไม่ชอบมาพากลก็ปรากฏออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ
“ฉินเทียนอี รีบถอยไปซะ”
“เช่นนั้นข้าจะทำให้เจ้าสมปราถนา”
เสียงของเจียงหลีและวิญญาณชั่วร้ายดังออกมาเกือบจะพร้อมกัน
ใบหน้าของฉินเทียนอีเปลี่ยนไป และถอยหลังอย่างรวดเร็วตามที่เจียงหลีกล่าว
แต่เขาก็ช้าไป… ไม่เพียงแค่เขาเท่านั้น เจียงหลีก็เช่นกัน เพียงแค่รู้สึกว่าช่วงเวลาก่อนที่ดวงตาจะวาบวับ จิตใจก็ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ในความงุนงง นางเห็นเพียงรอยยิ้มอั นน่าสะพรึงกลัวของวิญญาณชั่วร้ายเท่านั้น
…
