ห็นว่ามือคู่นั้นไม่เหี่ยวแห้งและแก่แล้ว แต่กลับกลายเป็นมือของเด็กคู่หนึ่ง
“เหตุใดท่านถึงต้องฆ่าเขาด้วย” เสียงสตรีนางหนึ่งถามมาจากด้านหลัง
เมื่อได้ยินเสียงนี้ เจียงหลีรู้สึกถึงความรักอันลึกซึ้งที่ไหลออกมาจากหัวใจของนาง แต่ความรักนั้นไม่สามารถซ่อนความโกรธและความคับแค้นในหัวใจได้
‘นาง’ หันกลับมาและเห็นเจ้าของเสียงนั้น เจ้าของเสียงเป็นสตรีที่งดงามคนหนึ่ง และในตอนนี้นางกำลังจ้องมอง ‘นาง’ ด้วยความเกลียดชังอย่างสุดซึ้ง
“เจ้าถามข้าอย่างนั้นหรือ”
นี่ไม่ใช่เสียงของข้า เจียงหลีกล่าวในใจ แต่ก็ถูกปฏิเสธอย่างรวดเร็วราวกับว่าเสียงในหัวใจของนางกำลังบอกนางว่านี่คือนางจริงๆ
นางเสียใจ โกรธแค้น และรู้สึกกำลังถูกทรยศหักหลัง สตรีที่อยู่ตรงหน้านางคือคนที่นางรักอย่างลึกซึ้ง แต่นางรู้ว่านางไม่ได้รักนางเลย
“ข้าเคยบอกแล้วว่า เจ้าไม่ต้องแต่งงานกับข้าก็ได้ แต่เจ้าก็ไม่สามารถแต่งงานกับคนอื่นได้เช่นกัน” เจียงหลีพูดอย่างโกรธเคือง
แรงปรารถนาในใจของนางราวกับกระแสน้ำที่กัดเซาะสติสัมปชัญญะทั้งหมดของนาง
“หากเจ้ากล้าที่จะแต่งงานหนึ่งครั้ง ข้าก็จะฆ่าคนหนึ่งคนเช่นกัน หากมีผู้ใดกล้าสู่ขอเจ้า ข้าก็จะฆ่าพวกมันให้หมดเช่นกัน” เจ
