จำนวนของพวกมันเพิ่มมากขึ้น ผู้คนที่อยู่บริเวณข้างสระสรรพสัตว์จึงรู้สึกกดดันขึ้นมา
“สัตว์เดรัจฉานทั้งหลายเคลื่อนไหวพร้อมกัน!” ดวงตาของท่านประมุขเป็นประกายแพรวพราว
เคร้ง…!
ทันทีที่เขาพูดจบ มีเสียงระฆังดังขึ้นกลางอากาศ
เมื่อทุกคนแหงนหน้าขึ้น ก็มองเห็นหงส์โผล่ออกมาจากแสงดาวนั่น มันลอยกลางอากาศและส่งเสียงกรีดร้อง ขนยาวลากแสงดาวที่กระจัดกระจายไป และกลายเป็นมวลวิหคนับร้อยตัว
“…”
ขนลุก!
ขนลุกขั้นสุด!
ขนลุกจนผิวตึง!
วิหคและสัตว์ร้ายจำนวนมากปรากฏตัวขึ้น โบยบินอยู่บนท้องฟ้าและวิ่งอยู่บนพื้นดิน ในเวลานี้ ทั้งหมดปรากฏตัวในสระสรรพสัตว์
ใบหน้าทั้งหลายเต็มไปด้วยความประหลาดและตกตะลึง ภาพลวงตาตรงหน้าทำให้สมองของพวกเขาว่างเปล่าและใช้สมองไม่ได้อีกต่อไป
ฮึ่มมม!
ฟิ้ววว!
หัวหน้าของเหล่านกและสัตว์ร้ายทั้งหลายร้องคำรามขึ้นพร้อมกันคล้ายกับเป็นคำสั่ง
มวลวิหคและสัตว์ร้ายทั้งหลายเกิดขึ้นจากแสงดาว แต่ละตัวกำลังเคลื่อนที่ไปหาเจียงหลี โดยปกป้องนางไว้ตรงกลาง ทันใดนั้น เกิดนิมิตขึ้นในสระสรรพสัตว์ สระน้ำที่ว่างเปล่า สระน้ำสีฟ้าจางกลายเป็นปลาหลากชนิดโผล่ขึ้นเหนือน้ำ กระโดดขึ้นไปกลางอากาศ และหยดน้ำที่ตกลงมาราวกับไข่มุก
อ่า!
ภาพลวงตาที่ไม่เคย
