สิ ซ้อเล็กของข้ามาที่นี่เป็นครั้งแรก ข้าจะทำให้นางเสียชื่อเสียงและสร้างศัตรูไม่ได้”
…
ณ บริเวณเชิงเขาหนานซาน เจียงหลีมองไปที่เจิ้งหยวนและความหมายในสายตานั้นชัดเจนมาก
“ให้ข้าก่อนหรือ” เจิ้งหยวนชี้มาที่ตัวเอง
เจียงหลีพยักหน้า “ให้โอกาสเจ้าได้อยู่ข้างกายคนที่ชื่นชม ทำไมหรือ เจ้าไม่ต้องการโอกาสนี้รึ”
เจิ้งหยวนผงะไปครู่หนึ่งถึงจะเข้าใจ และยิ้มอย่างเขินอาย “เจ้าช่างเชื่อมั่นในตัวข้าเสียจริง”
“เจ้าไม่ใช่มั่นใจในตัวเองมาโดยตลอดหรือ” เจียงหลีมองเขาด้วยความประหลาดใจ ผู้ชายคนนี้ตั้งแต่แรกเริ่มจนถึงบัดนี้ ทั้งมีความมั่นใจและสงบนิ่งมาก
“นี่ ข้าคือหลิงจงขั้นห้า เมื่อเข้าสู่การทดสอบ ถือว่าได้เปรียบไม่น้อย” เจิ้งหยวนยิ้มกล่าว
เจียงหลียักคิ้ว
อันที่จริงแล้ว การฝึกฝนที่ต่ำกว่าถือเป็นข้อได้เปรียบเมื่อปะทะกับคนในอาณาเขตเดียวกัน เพราะการฝึกฝนยิ่งสูง ช่องว่างระหว่างกันที่มีเพียงเล็กน้อย ก็สามารถกำหนดผลลัพธ์ได้แล้ว
“ถ้าอย่างนั้น ข้าเริ่มก่อน” เจิ้งหยวนยิ้มอย่างสดใสให้กับนาง
เจียงหลีพยักหน้า “ขอให้เจ้าโชคดี”
เจิ้งหยวนสูดหายใจเข้าลึกๆ และมุ่งหน้าไปยังเขาหนานซาน
เขาผ่านได้สนามประลองแรกไปได้อย่างง่ายดาย สนามประลองที่สองถือว่าผ่าน
