กไม่ถึงว่าจะมีหันเหยากวงผู้นี้โผล่มาอย่างไม่คาดคิด การโจมตีชั่วครู่ของหันเหยากวง เขาแทบจะมองเห็นไม่ชัด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนอื่น
“คุณชายเหยากวงยอดเยี่ยมมาก!” เจิ้งหยวนกล่าวอย่างตื่นเต้นอยู่ที่เชิงเขาหนานซาน ราวกับว่าผู้ชนะคือเขาเอง
ส่วนใบหน้าของเจียงหลียังคงดูสงบนิ่ง แต่รู้ถึงระดับฝีมือของหันเหยากวงบ้างแล้ว
บนเขาหนานซาน ดวงตาของหันเหยากวงยังคงปกติเช่นเคย และเดินขึ้นสนามประลองที่สอง
สนามประลองที่สองยังคงเป็นหลิงจงขั้นสูงสุด แต่ฝีมือโดยรวมน่าจะแข็งแกร่งกว่าสนามประลองแรก
ทันทีที่หันเหยากวงยืนบนสนามประลอง เขาก็เตรียมพร้อมและแกว่งหอกยาวในมือจนเกิดแสงประกาย “หึ หันเหยากวง ข้ายอมรับว่าเจ้าเป็นอัจฉริยะ แต่เจ้าจะจองหองเกินไปแล้ว”
ฮึ่ม!
ทันทีที่พูดจบ เขาก็เริ่มโจมตี
ความพ่ายแพ้ของสหาย ยังคงติดตา เขาจะปล่อยให้หันเหยากวงเริ่มโจมตีก่อนได้อย่างไร
หอกยาวเข้าโจมตีกะทันหันและพุ่งไปทางหันเหยากวงทันที
ดวงตาของหันเหยากวงเป็นประกายและดวงตาที่สงบนิ่งก็ฉายแสงเจิดจ้า เขายกมือขึ้นโบก พลังวิญญาณที่ร้อนแรงพุ่งเข้าใส่อีกฝ่ายทันที
แสงสีทองส่องประกายออกมาจากด้านหลังของหันเหยากวงเบาๆ วิญญาณยุทธ์ของนกสามขา ส่อ
