เจียงหลีลืมตา ภาพตรงหน้าทำให้มุมปากของนางโค้งขึ้นเล็กน้อย ความพอใจบนใบหน้าถ่ายทอดออกมาทางดวงตาให้เห็นเด่นชัดขึ้น นางยกแขนทั้งสองและโอบคอของชายผู้นั้นอย่างเป็นธรรมชาติ ซึ่งตอนนี้ถึงจะสังเกตเห็นว่าตนสวมใส่เพียงชุดโปร่งบางเท่านั้น
ในความฝัน นางไม่รู้ว่ามีความสุขกับเขามาแล้วกี่ครั้ง แม้ว่ามันจะไม่ใช่ความจริง แต่นางก็ไม่ได้เป็นเหมือนผู้หญิงธรรมดาทั่วไปที่แกล้งทำเป็นเขินอาย
พวกเขาเป็นสามีภรรยากัน ทำไมต้องเล่นตัวด้วย
“ลู่เจี้ย” น้ำเสียงของนางมีความอ่อนโยนที่ไม่เคยเผยให้เห็นมาก่อนซ่อนอยู่
เซ่าตี้นอนตะแคงอยู่ข้างกายนาง ใช้ศอกพยุงร่างไว้ และหันหน้าเข้าหานาง “ข้าอยู่นี่” ในความฝัน เขาอ่อนโยนเป็นพิเศษ
น้ำเสียงของเขาแฝงไปด้วยความปวดใจและความรู้สึกผิด
“หลีเอ๋อร์ ลำบากเจ้าแล้ว” เขาพูดอย่างจริงจัง นิ้วมือที่เรียวยาวเสยผมยาวของเจียงหลีและนวดคลึงเบาๆ
ทั้งสองสบตากันอย่างสนิทสนมท่ามกลางความฝันบนเตียงกลม ผมยาวกระจัดกระจายอยู่บนผ้าปูเตียงราวกับกางพัดออก และพันกันไปมา
“ข้าลำบากอย่างนั้นหรือ” เจียงหลีมองไปที่เขาอย่างงุนงง
เซ่าตี้ยิ้มเบาๆ โดยบนใบหน้าไม่ได้แสดงอาการอะไรมากนัก แต่สายตาที่เร่าร้อนจับจ้องไปที่เ