! คนพวกนี้น่ารังเกียจนัก! เสียดายที่ข้าไม่ได้ไป ไม่เช่นนั้น ข้าคงได้สังหารอย่างสะใจ” ลู่เสวียนกล่าวอย่างเกลียดชังและเคียดแค้นศัตรู
ดวงตาของเหวินเหรินชิ่งชิ่งเต็มไปด้วยความโกรธอย่างที่สุด “คนพวกนี้ช่างน่าขยะแขยงยิ่งนัก! นึกไม่ถึงว่าจะหลอกหญิงสาวจากหนานฮวง ไม่รู้เลยว่ามีหญิงสาวจำนวนเท่าไรที่โดนพวกมันลงมืออย่างอำมหิต”
หญิงสาวสองคนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามเดือดดาล ขณะที่หนานอู๋เฮิ่นและเฟิงสิงอวิ๋นสบตากัน สีหน้าเคร่งขรึม
“เจ้าก็ช่างหาเรื่องเสียจริง” กงเสวี่ยฮวาเอ่ยอย่างมีมโนธรรม
แน่นอน เขายอมรับว่าคนในสำนักหลีหุนจงควรถูกสังหาร แต่ว่าการที่เจียงหลีสร้างเรื่องถึงขั้นนี้ กลับไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย
“ยังดีที่เจ้าฉลาด รู้จักดึงวังเวิ่นฉิงมาพัวพัน ต่อให้หลีหุนจงสืบสาว อย่างน้อยก็มีวังเวิ่นฉิงรับหน้าแทนเจ้า” กงเสวี่ยฮวายิ้มเอ่ย
“ท่านอาจารย์หนาน ท่านอาจารย์เฟิง พวกข้าได้สร้างความเดือดร้อนอะไรให้กับกลุ่มอำนาจฮวงเสินหรือไม่” เมื่อมองเห็นสีหน้าของทั้งสอง เจียงหลีจึงเอ่ยถามขึ้น
หนานอู๋เฮิ่นเผลอยิ้มออกมาพลางส่ายหน้า “ถึงแม้หลีหุนจงจะมีอำนาจระดับกลาง แต่ฮวงเสินก็ไม่ขี้ขลาดด้วยเหตุเช่นนี้ แต่ทว่า เรื่องนี้หลังจากกลับไปที่ฮ
